این حرکت، تنها یک توزیع ساده نبود؛ تجلیِ همان باوری بود که «نیکوکاری، زیباترین درسی است که انسان در مدرسهٔ وجدان می‌آموزد.» هزینهٔ این نوشت‌افزارها از محل همیاری و ایثار دانشجویان خیّر دانشگاه تأمین شد؛ دانشجویانی که باور دارند دستِ بخشنده، پُلِ میان امروزِ خود و فردایِ دیگران است و نیکی، هرگز در حسابِ آسمان گم نمی‌شود.
آنچه در این مسیر به کودکان هدیه شد، فراتر از یک دفتر و یک مداد بود؛ اعتماد به آینده بود، امید به ماندن در کلاس درس، و یقین به اینکه در این سرزمین، کسی به فکر روشناییِ آنان است. این اقدام، جلوه‌ای از مسئولیت‌پذیری اجتماعی جامعهٔ دانشگاهی و نمادی از همدلی و نوع‌دوستی است؛ چراکه «هر کس درخت نیکی بکارد، سایهٔ آن را روزی خودش نیز خواهد دید.»
با همدلی، می‌توان چراغ امید را در دل‌های بیشتری روشن کرد. مهربانی، میراثی است که با بخشیدن، بیشتر می‌شود.
برای دسترسی به محتوای ویدیویی ، اخبار و ارتباط سریع تر با ما میتوانید شبکه های اجتماعی مارا در آپارات ، بله ، ایتا و تلگرام دنبال کنید.
ارسال نظر