به گزارش مفدا جیرفت ،در شرایط بحرانی مانند جنگ یا بلایای جمعی، اضطراب و ترس می‌تواند سلامت روان را تحت تأثیر قرار دهد. اما یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین راه‌ها برای مقابله با این احساسات، صحبت کردن درباره آنهاست. پژوهش‌ها نشان می‌دهند گفت‌وگوی سازنده درباره نگرانی‌ها، تأثیر چندبعدی بر ذهن و روان دارد.

۱.کاهش بار روانی از طریق برون‌ریزی هیجانی

وقتی احساسات را به زبان می‌آوریم، مغز سیگنال «پردازش» دریافت می‌کند. (در زمان ترس یا شوک، احساسات در سیستم لیمبیک مغز گیر می‌افتند؛ اما صحبت کردن آنها را وارد قشر پیش‌پیشانی (prefrontal cortex) می‌کند که مسئول منطق و تفسیر است).

مثال: وقتی کسی درباره ترسش از صدای آژیر صحبت می‌کند، مغز این ترس را بهتر طبقه‌بندی می‌کند و از حالت مبهم و فلج‌کننده خارج می‌شود.

۲.کم‌تر شدن حس تنهایی

وقتی می‌بینی دیگران هم نگرانن یا ترسیدن، دیگه فکر نمی‌کنی فقط تو اینطوری هستی. این خیلی کمک می‌کنه که احساس تنهایی نکنی و بدونی توی این شرایط تنها نیستی.

۳.یاد گرفتن از هم

ممکنه کسی راهی پیدا کرده باشه که با ترسش کنار بیاد. وقتی با هم صحبت می‌کنیم، از تجربه هم یاد می‌گیریم. مثل وقتیه که یکی بگه: «من وقتی آژیر رو می‌شنوم، چند نفس عمیق می‌کشم، کمک می‌کنه آروم بشم.

۴.سبک شدن دل

حرف زدن، دل آدم رو سبک می‌کنه. همون‌طور که وقتی دلت گرفته گریه می‌کنی و بعد حس بهتری داری، گفت‌وگو هم کمک می‌کنه فشار از رو دل برداشته بشه.

۵.جلوگیری از آسیب‌های طولانی‌مدت

اگه درباره احساساتت صحبت نکنی، ممکنه بعداً تبدیل به مشکل‌های بزرگ‌تری بشه (مثل افسردگی یا اضطراب شدید). اما اگه از همون اول حرف بزنی، مثل اینه که زخمن تمیز کنی تا عفونت نکنه.

صحبت کردن در زمان جنگ و بحران، مثل «اکسیژن روانی» است. همان‌طور که بدن در شرایط دشوار به پناه، گرما و غذا نیاز دارد، روان انسان نیز به گوش شنوا، همدلی و روایتگری نیاز دارد تا زنده بماند.

تهیه کننده : دکتر سعیده آذرآیین مسئول واحد مشاوره مبتنی بر سبک زندگی اسلامی ایرانی