به گزارش مفدامشهد، پنجم ماه می ، ازسوی سازمان بهداشت جهانی و کنفدراسیون بین المللی مامایی به نام روز جهانی ماما نام گذاری شده است . برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ این روز به عنوان روز جهانی ماما پیشنهاد و سپس از سال ۱۹۹۲ به صورت رسمی اعلام شد.هدف از بزرگداشت روز جهانی ماما افزایش آگاهی و تبادل اطلاعات ما بین ایشان در راستای سلامتی مادر و نوزاد است. ماماها، در دروان بارداری، زایمان و پس از زایمان نقشی حیاتی و غیر قابل توصیف برای زنان ایفا می‌کنند، لذا پنجمین روز از ماه می به تجلیل از متخصصان مامایی و مهارت‌های کاری آن‌ها اختصاص یافته است.

کار ماما باید شامل آموزش دوران بارداری، آماده کردن والدین برای پذیرش وظایف پدری و مادری بوده و به تنظیم خانواده و مراقبت‌های کودک و بعضی از موارد بیماری‌های زنان گسترش یابد. او می‌تواند در بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، واحدهای بهداشتی، منازل و هر شکل دیگری از ارائه خدمات مامایی کار کند. اما طبق نظر عموم، ماما مترادف با کلمه زایمان و مراقبت دوران بارداری است، در حالی که حیطه خدمات مامایی بسیار وسیع‌تر و از ابتدای تولد تا انتهای عمر است و ابعاد مختلف بهداشتی در زمینه بهداشت باروری، مشاوره، آموزش و آگاهی در دوران بلوغ، ازدواج، بارداری و یائسگی را شامل می‌شود. این آموزش‌ها ضامن سلامت خانواده است. این اهداف با کمی ‌توجه و سرمایه‌گذاری قابل دستیابی است.

مامایی رشته کهنی است که از آغاز تولد بشر مفهوم پیدا کرد، اما امروز به یک حرفه و تلاش و حرکتی عالمانه، همراه با دانش امروز تبدیل شده است. ارائه مراقبت‌های مامایی با کیفیت بالا و تلاش در بهبود مستمر آن، عامل مهمی‌در کاهش مرگ و میر مادران است. تفکیک مامایی و تخصص زنان و زایمان به قرن هفدهم اروپا باز می‌گردد که باعث شد فعالیت مامایی برای مدتی کاملاً از بین برود. پس از چند صد سال، موج فزاینده‌ای از درخواست‌های عموم برای داشتن زایمان در فضای خانه شکل گرفت که این رشته را احیا کرد و باعث شد از ماما به عنوان کسی که شرایط زایمان آسان و بدون دغدغه را در فضایی آشنا و کنار اعضای خانواده فراهم می‌کند تجلیل شود.

تاریخچه رشته مامایی در ایران:

قدمت رشته مامایی در ایران به شکل آموزش عالی پس از تحصیلات دبیرستان‌ به ۸۰ سال قبل بر می‌گردد. نخستین آموزشگاه مامایی به نام مدرسه قابلگی با ۱۰ نفر شاگرد در سال ۱۲۹۸ در بیمارستان بانوان ‌شهر تهران تأسیس شد، پس از گذشت ۱۰ سال، نخستین آموزشگاه عالی مامایی در سال ۱۳۰۸ و با اعطای مدرک معادل لیسانس به عنوان یکی از شعب مدرسه طب آغاز به کار کرد.

در سال ۱۳۱۳ دانشگاه تهران تأسیس شد و سپس دانشکده پزشکی آن نیز افتتاح شد، لذا چند سال بعد در سال ۱۳۱۹ بیمارستان زنان به دانشکده پزشکی ملحق شد از این آموزشگاه تا سال ۱۳۳۱ در مجموع ۴۶۲ نفر فارغ‌التحصیل شدند. از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ برنامه آموزشی آموزشگاه به برنامه ۱.۵ ساله پرستاری و مامایی برای لیسانسیه‌های پرستاری تغییر یافت.

پس از آن در پی سه سال تعطیلی انقلاب فرهنگی از آغاز سال ۱۳۶۲ با نام «مدرسه عالی مامایی» آغاز به کار کرد و مجددا از ورودی دیپلم به تربیت کاردان و کارشناس مامایی اختصاص یافت. در سال ۱۳۶۵ پس از انتقال آموزش گروه‌های پزشکی از آموزش عالی به وزارت بهداشت، دانشکده‌های پرستاری و مامایی تأسیس شد و در بهمن ۱۳۶۸ مصوب شد و هم اکنون در تربیت دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد مامایی ارائه خدمت می‌کنند.

شعار روز جهانی ماما در سال ۲۰۲۱

این روز در سال جاری با موضوع " دنبال کردن جزئیات؛ سرمایه‌گذاری روی ماماها" گرامی داشته می‌شود. هدف از انتخاب این عنوان گرد هم آوردن جامعه مامایی و حمایت از سرمایه‌گذاری روی مراقبت‌های مامایی با کیفیت در سراسر جهان، بهبود سلامت جنسی، بهبود روند تولید مثل، بهبود سلامت مادران، نوزادان، کودکان و نوجوانان است. امید آن می‌رود که در سال جاری، تلاش‌های مداوم و روزافزون ICM به سمت متمرکز شدن روی ماماها به منظور پایه و اساس دستیابی به هدف ۳.۱ توسعه پایدار (SDG 3.1) و پایان دادن به مرگ‌های قابل پشگیری مادران و نوزادان هدایت شود. (SDG 3.1: تا سال ۲۰۳۰، مرگ‌ومیر مادران در سراسر جهان به کمتر از هفتاد از هر یکصد هزار تولد کاهش یابد.)

به هر جهت، صرف نظر از موضوع اختصاص یافته، روز جهانی ماما سه هدف اصلی را دنبال می‌کند که شامل اطلاع‌رسانی در مورد این موضوع که کار ماماها در کاهش مرگ و میر نوزادان و مادران حیاتی است، بزرگداشت دستاوردهای ماما و همچنین سهم آنها در بهبود نتایج سلامت نوزادان، مادران، باروری و بهداشت جنسی و در نهایت انگیزه بخشیدن به سیاست‌گذاران برای ایجاد تغییرات عملیاتی با شناختن نقش حرفه‌ای یک ماما به صورت منحصر به فرد و همچنین فراهم آوردن منابع کافی برای مامایی است.