به گزارش مفدا-جهرم، فاطمه ابراهیمی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در گفتگو با مفدا، به شیوه های برخورد با چالش های روانشناختی این بیماری پرداخته است.

ابراهیمی با عنوان اینکه بررسی شیوع ویروس کرونا در سطوح روانشناختی و اجتماعی اهمیت زیادی دارد گفت: اخبار روزانه از میزان ابتلا و مرگ و میر افراد در جامعه سبب افزایش استرس و نگرانی در بین مردم شده است. به همین دلیل لازم است علاوه بر آگاهی از میزان شیوع،  نحوه منتقل شدن و شیوه های مقابله با ویروس کرونا، بیش از پیش درباره ی شیوه های برخورد با چالش های روانشناختی این بیماری آگاه شویم.

مشاور این دانشگاه در ادامه می گوید :

 می دانیم که استرس و نگرانی سیستم ایمنی بدن را ضعیف کرده و ما را مستعد بیماری می کند.

غالب افراد، وقتی در زندگی مشکل جدی دارند و یا عامل استرس در ذهن شان ادامه پیدا می کند، دچار بیماری هایی همچون سرماخوردگی می شوند و در موارد حادتر، حتی به بیماری های عفونی دچار می شوند. لذا توصیه اصلی این است که به خود مسلط باشیم و عوامل استرس زا را در اطرافمان به حداقل برسانیم.

مغز و برخی غدد داخلی بدن ما دسته ای از هورمون ها به نام اندورفین تولید می کنند که سبب افزایش حس سرخوشی شده، استرس را کمتر کرده و سیستم ایمنی بدن را قوی تر می کند.

 تحقیقات نشان داده که محبت کردن به دیگران، میزان اندورفین را در خون افزایش می دهد. بنابراین کسانی که محبت می ورزند نسبت به دیگران کمتر در معرض بیماری هستند.

در مقابلِ اندورفین ها، هورمون دیگری به نام کورتیزول در بدن ما ترشح می شود. تولید آن در شرایط خطر (مثل مواجهه با یک جانور خطرناک) بسیار ضرورت داشته و موجب بقاء اجداد اولیه ما می شده، و یا امروزه در موارد جدال و دفاع به بقاء ما کمک میکند. اما مقدار بیش از حد و ترشح طولانی مدت کورتیزول در بدن اثرات منفی دارد که از آن جمله می توان به کاهش سلول های دفاعی خون در برابر عفونت ها اشاره نمود که خطر ابتلا به بیماری-های عفونی (از جمله کرونا) را افزایش می دهد.

وقتی ما یک مسئله ی ترس آور را بیش از حد دنبال می کنیم، ذهن ما تصمیم می گیرد که باور کند که آن ترس ساختگی نیست. در چنین شرایطی، به سختی می توانیم ذهن را متقاعد کنیم که این ترس ساختگی بوده و بخش عمده آن غیرضروری است. لذا به خواندن پیام های ترسناک، اخبار دلهره آور در شبکه های مجازی و حرف زدن بیش از اندازه درباره ی ترس هایمان گرایش پیدا می کنیم.

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه علوم پزشکی جهرم این موضوع را بد گمانی فرد نسبت به موضوعات مهم و علمی در خصوص این بیماری میداند و میگوید : این مهم باعث می شود که به اطلاعاتی که ممکن است آرامش مارا بیشتر کند نیز بدگمان شویم (مثلاً اینکه " با رعایت اصول بهداشتی بسیار ساده، میزان مرگ و میر با این ویروس به حد اقل خواهد رسید" را باور نمی کنیم! و حاضر نیستیم قانع شویم که "با رعایت موارد پیشگیرانه اولیه احتمال ابتلا فرد به حداقل میرسد"). بنابراین می بینیم که سیستم ذهنی ما به شکلی معیوب با فیلتر کردن اطلاعات، ما را توجیه می کند که ترس ما بیش از اندازه نیست (در حالی که هست!).

ابراهیمی در پایان افزود: همانطور که می دانیم علت ترس از ویروس کرونا، سرعت بالای انتشاراین ویروس است. بنابراین مراقبت های پیشگیرانه براساس دستورالعمل هایی که سازمان های بهداشتی می دهند، بسیار کمک کننده اند. در این راستا البته مقدار کمی ترس، تا حدی که باعث عملکرد هشیارانه تر ما شود، ضروری و نجات بخش است.

 بدیهسیت که عدم داشتن ترس و جدی نگرفتن خطر، سبب انفعال شده و ممکن است باعث شود فرد به کلی دستورات پزشکی را نادیده انگاشته و خود و دیگران را در معرض خطر قرار دهد. از سوی دیگر باید مراقب باشیم که ترس ما به وحشت تبدیل نشود و عملکرد ما را مختل نکند.