شهیدی که در لحظه شهادت دست از ارشاد بر نداشت/ اصطبل و رباط قانون دارد اما به قانون و نظام دین توجهی نمی‌کنند

سحرگاه یکشنبه ۲۷ دی رماه سال ۱۳۳۴ اعضای فداییان اسلام را از لشگر یک پیاده به محل لشگر دو زرهی بردند. در وسط سالن پادگان وسایل شخصی آنان بر زمین ریخته بود، نواب جلو رفت عمامه و عبایش را برداشت، و با لبخند به دوستانش گفت: «به جدم قسم با همین لباس شهید میشوم.»