استاد میر جلال الدین کزازی؛

آدمی در شاهنامه کنش‌گر است زیرا بی‌کنشی با مرگ برابر است

شاهنامه‌پژوه و استاد دانشگاه: آدمی در شاهنامه کنش‌گر است زیرا بی کنشی با مرگ برابر است. هرکس در گیتی است به ناچار باید در تب‌وتاب و تکاپو باشد زیرا در جهانی ناساز زندگی می‌کند پس باید گریزان از زیان باشد. ناسازی نشانه آن نیست که آدمیان همواره باید در ستیز باشند بلکه فرجام این فرآیند همدلی و همسازی است. انسانی داد کار را درجهان ناساز به شایستگی می‌دهد که بتواند به آرامش برسد، آرامش دست‌آورد آشتی است کسی که هم با جهان و هم با خود به آشتی رسیده، در آرامش است.