چانه‌ات را برای لگد زدن دوست دارم

در زندگی دوبار تا حد فروپاشی احساس حماقت کردم. اولین‌بار وقتی بود که با کوله‌ای بر پشت راهی باشگاهی شدم که در آن قرار بود به اِروبیک بپردازم. تقریبا مثل همیشه یک ربعی دیر رسیده و نمی‌دانستم هم‌تیمی‌هایم کجا دارند ورزش می‌کنند و به طول عمرشان می‌افزایند. درِ اول را که باز کردم با دو زنِ لباسِ کاراته پوش روبرو شدم .