تو مهربانی کن، یک شهر مهربان می‌شود

این روزها، چه اشک‌هایی که از سر نداری و رنج، بر زمین آرزو ریخته می‌شود و چه دل‌های نازکی که از سر اضطرار و ناراحتی شکسته می‌گردد! دست های بی‌نیرو، چشم‌های پر اشک، قلب‌های آزرده، پاهای ناتوان، سینه‌های خسته، دل‌های مضطرب، اتاق‌های سرد، محله‌های تاریک، شهرهای بی‌روح، غروب‌های غمگین؛ همه و همه در آرزوی یک تکان فکر و اندیشه و به امید یک حرکت خداجویانه و مهرورزانه از سوی نیکوکاران، در همه زمان‌ها، به ویژه روز احسان و نیکوکاری است.

۱۴ اسفند روز احسان و نیکوکاری

دل ها به هم نزدیک می شوند و شکوفه های مهربانی در قلب ها جوانه می زند. امروز لب ها برای لبخند پر از بهانه اند و بازار محبت گرم است. شاید بتوان با سرمایه احسان و نیکوکاری، در این روز، دلی به دست آورد و با دوستی و مهرورزی، بوستان وجود را زینت داد و نهال عشق و خوبی را بار دیگر آبیاری کرد.

به مناسبت روزاحسان و نیکوکاری؛

نیکوکاری مهم‌ترین ابزار تکاملی بشر که موجب رسیدن به مقام انسانیت اوست

احسان و نیکوکاری برگرفته از ریشه حُسن است که در دو معنای نعمت بخشیدن به دیگری و احسان در کار و عمل، کاربرد دارد اگر کسی که علم نیکویی را بیاموزد یا عمل نیکی را انجام دهد، از جمله نیکوکاران به حساب می‌آید. احسان، یعنی نفع و نیکی رساندن به دیگران، بدون انتظار پاداش متقابل و جبران نیکی، به طوری‌که در نیکی، بهتر عمل کرده و به بدی در مرتبه‌ای پایین‌تر پاسخ دهیم، یا اینکه به دیگران خدمت کنیم بدون ‌آنکه در انتظار پاداش باشیم.