بنابر گزارش مفداایران، نشست تخصصی مددکاران اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی ایران با حضور دکتر موسوی معاون اجتماعی دانشگاه، دکتر سید محمد حسین جوادی رییس اداره مددکاری معاونت اجتماعی وزارت بهداشت و دکتر امیر حسین جلالی مدیر مشارکت‌های مردمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، روز شنبه ۲۰ مرداد برگزار شد.
در ابتدای این نشست خانم سلطانی مددکار اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مدرس پروتکل‌های ششگانه مددکاری اجتماعی به ارائه توضیحات در خصوص پروتکل، فرم‌های جدید و بازآموزی مواردی از آن پرداخته و مددکاران اجتماعی شاغل در بیمارستان‌ها با طرح سوالات و موارد ابهام موجود در پروتکل به بحث و گفتگوی تخصصی در این زمینه پرداختند.
در ادامه این نشست دکتر جلالی مدیر مشارکت‌های مردمی، بر لزوم شکل گیری واحدهای مددکاری بیمارستانی قوی تاکید کرد و به اهمیت تخصصی نمودن نقش و فعالیت مددکاران در بیمارستان‌ها به عنوان یکی از محورها در روند درمانی فرد اشاره نمود.
نشست تخصصی مددکاران اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی ایران با سخنرانی دکتر جوادی و پاسخگویی ایشان به سوالات و درخواست‌های مددکاران اجتماعی ادامه یافت.
در ادامه این نشست دکتر جلالی مدیر مشارکت‌های مردمی، بر لزوم شکل گیری واحدهای مددکاری بیمارستانی قوی تاکید کرد و به اهمیت تخصصی نمودن نقش و فعالیت مددکاران در بیمارستان‌ها به عنوان یکی از محورها در روند درمانی فرد اشاره نمود.
نشست تخصصی مددکاران اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی ایران با سخنرانی دکتر جوادی و پاسخگویی ایشان به سوالات و درخواست‌های مددکاران اجتماعی ادامه یافت.
وی ابتدا با تاکید بر اهمیت نقش و جایگاه مددکاری اجتماعی در سیستم بهداشت و درمان، کم رنگ بودن این حوزه در سیاست‌گذاری‌های کلان و حاکم بودن رویکرد پزشکی و فرد نگر در چند دهه گذشته را مورد نقد قرار داد. دکتر جوادی تاسیس معاونت اجتماعی در وزارت بهداشت را فرصتی برای ورود به حوزه‌های تخصصی سلامت و جامعه ذکر کرد. همچنین بر اهمیت حضور مددکاران در برنامه‌های اجتماعی و شبکه‌های بهداشتی اشاره نمود و تحقق آن را یکی از اهداف وچشم اندازهای نزدیک حوزه مددکاری در معاونت اجتماعی وزارت بهداشت برشمرد.
در ادامه این نشست مددکاران اجتماعی بیمارستان‌های تابعه دانشگاه ایران به بیان مسائل، مشکلات و دغدغه‌های خود پرداختند که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به ابهام در اهداف پروتکل‌های ششگانه مددکاری اجتماعی، دیده نشدن بیماران سرپایی در پروتکل‌ها، مشخص نبودن منابع اجتماعی و عدم تعریف ارتباط مناسب با آن‌ها، جدا نمودن بیمارستان‌های تخصصی و عمومی در نحوه اجرای پروتکل‌ها و فرم‌های آن، کمبود نیروی مددکار ، غیر تخصصی بودن بخشی از این نیروها و ... اشاره کرد
در ادامه این نشست مددکاران اجتماعی بیمارستان‌های تابعه دانشگاه ایران به بیان مسائل، مشکلات و دغدغه‌های خود پرداختند که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به ابهام در اهداف پروتکل‌های ششگانه مددکاری اجتماعی، دیده نشدن بیماران سرپایی در پروتکل‌ها، مشخص نبودن منابع اجتماعی و عدم تعریف ارتباط مناسب با آن‌ها، جدا نمودن بیمارستان‌های تخصصی و عمومی در نحوه اجرای پروتکل‌ها و فرم‌های آن، کمبود نیروی مددکار ، غیر تخصصی بودن بخشی از این نیروها و ... اشاره کرد
.
ارسال نظر