رنج، خاصیت این جهان است و گریزی از آن نیست؛ اما رنجور ماندن و تلخ شدن، انتخابی است که به ابعاد جان ما بستگی دارد. جان‌های کوچک با اندک موجی متلاطم می‌شوند، اما جان‌های عمیق و دریاصفت، هر تلاطمی را در سینه آرام می‌کنند. «چو دریا باش در آرامش و ژرفی…»