به گزارش مفدا، مهدی یوسفی، دانشجوی ورودی بهمن ۱۳۹۸ رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم، از همان روزهای نخست ورود به دانشگاه، فعالیت‌های فرهنگی و دانشجویی را دنبال کرده و در حوزه تشکل‌ها و نشریات دانشجویی فعال بوده است. این مسیر او را به کمیته‌های ناظر بر نشریات و در نهایت شورای مرکزی ناظر بر نشریات وزارت بهداشت رساند؛ جایگاهی که در انتخابات سال گذشته با کسب رتبه نخست، به عنوان نماینده دانشجویان در آن قرار گرفت.
یوسفی در چهاردهمین جشنواره رسانه و نشریات دانشجویی، مسئولیت کارگروه «سفیران تیتر» را نیز بر عهده داشت؛ شبکه‌ای که به گفته او، هدفش فراتر از ایجاد یک عنوان یا رقابت تازه در جشنواره است و قرار است حلقه ارتباطی میان دانشجویان و لایه‌های تصمیم‌گیر و سیاست‌گذار باشد.
- ایده «سفیران تیتر» از کجا شکل گرفت و قرار بود چه مسئله‌ای را حل کند؟
ما صرفا نمی‌خواستیم یک رسته جدا ایجاد کنیم که دوستان در آن فعالیت کنند و در نهایت جایزه بگیرند. ایده سفیران از اینجا شروع شد که معتقد بودیم باید بین لایه‌های تصمیم‌گیر و سیاست‌گذار در سطوح بالاتر و دانشجویانی که صاحبان اصلی این فرایند هستند، یک حلقه ارتباطی ایجاد شود. هدف این بود که بتوانیم مشارکت دانشجویان را بیشتر کنیم، از آنها ایده بگیریم و در نهایت برنامه‌ها و فرایندهای اجرایی را بهتر پیش ببریم.
- البته سفیران محدود به تیتر نیستند
نه، نگاه ما خیلی گسترده‌تر است. سفیران یک شبکه از فعالان نشریات و فعالان فرهنگی در حوزه‌های مختلف هستند که می‌توانند در زمینه‌های گوناگون به فرایندهای فرهنگی و دانشجویی کمک کنند.
ما تلاش کردیم این شبکه را به شکلی طراحی کنیم که ارتباط از سطح وزارتخانه تا دورترین دانشگاه‌ها برقرار باشد و پیام، ایده و ظرفیت دانشجویان در کوتاه‌ترین زمان بتواند در این شبکه جریان پیدا کند.
- این شبکه چگونه در دانشگاه‌های مختلف شکل گرفت؟
در وزارت بهداشت، ساختار را بر اساس قطب‌های مختلف آموزشی تعریف کردیم؛ بعد همین ایده را به وزارت علوم تعمیم دادیم. یک دانشگاه به عنوان کلان منطقه هر قطب مشخص می‌شود. برای هر کلان‌منطقه یک دانشجو بر اساس سابقه و تجربه فعالیت‌هایش به عنوان سفیر انتخاب می‌شود. هرکدام از این افراد مسئول ارتباط با دانشگاه‌های آن کلان‌منطقه می‌شوند و در ادامه، در هر دانشگاه نیز تعداد دانشجو به عنوان سفیر انتخاب شده و فعالیت می‌کنند. در واقع، تلاش کردیم شبکه از بالا به پایین شکل بگیرد تا بتوانیم در کوتاه‌ترین زمان، ارتباطمان را حتی با دورترین دانشگاه‌ها برقرار کنیم.
- این ساختار تا چه حد دانشجویی است؟
توصیه ما این بود که ارتباط، کاملا دانشجویی باشد؛ اما طبیعتا برای اینکه این ارتباط با دانشگاه‌ها رسمیت پیدا کند، معرفی‌نامه‌هایی هم صادر شد. با این حال، اساس کار یک شبکه دانشجویی بود و خود سفیران باید تلاش می‌کردند این شبکه را حفظ و تقویت کنند.
- در نهایت چند دانشجو در این شبکه قرار گرفتند؟
به صورت رسمی در هر وزارتخانه، حدود ۱۰ سفیر کلان‌منطقه داشتیم و هرکدام حداقل یک سفیر برای هر دانشگاه انتخاب کردند. در مجموع، در وزارت بهداشت حدود ۷۰ تا ۱۰۰ سفیر داشتیم و در وزارت علوم به واسطه گستردگی بیشتر دانشگاه‌ها این تعداد به حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر می‌رسید.
- فکر می‌کنید این شبکه چه تأثیری بر مشارکت دانشجویان در تیتر ۱۴ داشت؟
بعد از اتفاقاتی که در دوره کرونا شاهد بودیم، بسیاری از شبکه‌های فعال دانشجویی کمرنگ و کم‌رمق شدند. از طرف دیگر، نوعی ناامیدی و کاهش مشارکت هم در جامعه دانشجویی شکل گرفته بود. نمی‌توان گفت تمام مشارکت ایجادشده مدیون سفیران بوده است، اما سهم قابل توجهی از این مشارکت را مدیون آنها هستیم. هر جا سفیر فعال‌تری داشتیم، به شکل محسوسی تعداد آثار ثبت‌شده و حتی برگزیده بیشتر بود.
حتی خود مسئولان وزارت علوم هم تأکید داشتند که شبکه سفیران تا چه اندازه به افزایش مشارکت دانشجویان در مجموعه آنها کمک کرده است؛ اتفاقی که ما پیش از این در وزارت بهداشت تجربه کرده بودیم، اما در وزارت علوم در این دوره نمود بیشتری پیدا کرد. تصور شخصی من این است که می‌توان حدود ۵۰ درصد افزایش مشارکت را به فعالیت سفیران اختصاص داد. البته این یک برآورد است و طبیعتاً عوامل مختلفی در افزایش مشارکت نقش داشته‌اند، اما نقش شبکه سفیران در این میان قابل توجه بود.
- افق «سفیران تیتر» را چطور می‌بینی؟ آیا قرار است این شبکه با پایان جشنواره هم ادامه پیدا کند؟
به نظرم یکی از مهم‌ترین کارها این است که برای این تجربه، مستندسازی و تجربه‌نگاری انجام شود تا بتوانیم آن را برای دوره‌های بعد منتقل کنیم. چند نکته برای آینده وجود دارد. اول اینکه مسئولان دانشگاهی، مسئولان کلان‌مناطق و خود وزارتخانه‌ها باید این شبکه را حفظ و تقویت کنند. دوم اینکه برای دوره‌های بعد، «سفیران» به صورت رسمی در آیین‌نامه جشنواره دیده شود. حتی می‌توان معیارهای مشخصی برای سنجش عملکرد سفیران تعریف کرد و این معیارها را در خود آیین‌نامه جشنواره قرار داد. به نظرم اگر این اتفاق بیفتد، سفیران می‌توانند از یک تجربه موفق در یک دوره جشنواره، به یک ساختار پایدار برای ارتباط با بدنه دانشجویی تبدیل شوند.
- در پایان اگر بخواهی «سفیران تیتر» را در یک جمله تعریف کنی، چه می‌گویی؟
سفیران تیتر حلقه‌ای هستند برای اینکه صدای دانشجو راحت‌تر به تصمیم‌گیران برسد و تصمیم‌ها هم با مشارکت و ایده‌های خود دانشجویان شکل بگیرد.
«سفیران تیتر» در این دوره، تجربه‌ای برای نزدیک‌تر کردن دانشجویان به فرایندهای فرهنگی و رسانه‌ای بود؛ شبکه‌ای که به گفته یوسفی، اگر حفظ و تقویت شود، می‌تواند از یک تجربه جشنواره‌ای فراتر برود و به مسیری پایدار برای شنیده‌شدن صدای دانشجویان در دانشگاه‌های سراسر کشور تبدیل شود.
ارسال نظر