عاشورا، نقطه‌ی تلاقیِ نهایتِ بی‌سرگردانی و نهایتِ هدایت است؛ جایی که انسان با از دست دادن همه چیز، خود را یافته است. در کربلا، زمان ایستاد؛ چرا که خون، فراتر از تاریخ، به ابدیتی بدل شد که هر دم، طنینِ “هیهات” سر می‌دهد. عاشورا، درسِ ایستادن در برابر طوفانِ باطل است، حتی اگر تنها یک پیکر در برابر هزاران تیغ باشد.