وقتی شهر در خواب عمیق فرو رفته است، سکوت تنها همدم خستگی‌های شب‌زنده‌داران است؛ اما در گوشه‌ای از این شهر، چراغ‌هایی روشن است و انسان‌هایی بیدارند که زندگی برایشان هنوز ادامه دارد.
در قلب لحظاتی که هر نفس، تلاشی دوباره برای بقای زندگی است، امید همچون نازک‌ترین و در عین حال مقاوم‌ترین رشته، به پنجه‌های تقدیر گره خورده است.
اینجا، روایت از جنس ایثار و عشق است؛ عشقی که خستگی نمی‌شناسد، در برابر دشواری‌ها ایستادگی می‌کند و از مرزهای زمان فراتر می‌رود.
روایتی از کسانی که شب و روز، در کنار بیماران می‌ایستند؛ دستانشان برای درمان و قلبشان برای امید بخشیدن می‌تپد.
به پاس تمام لحظه‌هایی که در سکوت شب، برای بازگرداندن لبخند به زندگی تلاش می‌کنید؛
روزتان مبارک، ای معماران سلامت.
مفدا؛ دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
ارسال نظر