وقتی شهر در خواب عمیق فرو رفته است، سکوت تنها همدم خستگی‌های شب‌زنده‌داران است؛ اما در گوشه‌ای از این شهر، چراغ‌هایی روشن است و انسان‌هایی بیدارند که زندگی برایشان هنوز ادامه دارد.
در قلب لحظاتی که هر نفس، تلاشی دوباره برای بقای زندگی است، امید همچون نازک‌ترین و در عین حال مقاوم‌ترین رشته، به پنجه‌های تقدیر گره خورده است.
اینجا، روایت از جنس ایثار و عشق است؛ عشقی که خستگی نمی‌شناسد، در برابر دشواری‌ها ایستادگی می‌کند و از مرزهای زمان فراتر می‌رود.
روایتی از کسانی که شب و روز، در کنار بیماران می‌ایستند؛ دستانشان برای درمان و قلبشان برای امید بخشیدن می‌تپد.
به پاس تمام لحظه‌هایی که در سکوت شب، برای بازگرداندن لبخند به زندگی تلاش می‌کنید؛
روزتان مبارک، ای معماران سلامت.
مفدا؛ دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد