کرامتش چون باران رحمت بر سرزمین خشک دل ها بارید. دست پرمهرش، همواره گره گشای دردهای دردمندان بود. او که به رضا ملقب گشت، نه تنها از خداوند بلکه از خلق نیز رضایت داشت. با گذشت و بزرگواری اش گناهان را می بخشید.