سعدی: می دانی پدر در سالیانی که نبودی من معشوق‌های بی شمار داشته‌ام؛ نام‌هایشان بغداد، اسکندریه، دمشق، حلب و تنها یک مادر: شیراز در شهرِ خودم مادر گفت برو، در شهرِ غریب معشوق گفت بمان! و زندگیِ مرد چی‌ست جُز سفر از مادر به معشوق؟ ولی غربت حالِ آن مرد است که یاد مادر وا نمی گذاردَش_حتا کنار معشوق؛ و غریب نامِ آن‌که هر شب در بسترِ معشوق خواب بازگشت به سوی مادر می بیند! ‌ #وطن یعنی صدای مادرانه ‌ جنگ از طرف دوست، دل‌آزار نباشد یاری که تحمل نکند یار نباشد تا رنج تحمل نکنی گنج نبینی تا شب نرود، صبح پدیدار نباشد ✍?سعدی ‌ سعدی فقط یک شاعر بین شاعران دیگر نیست، سعدی قله دست نیافتنی شعر است. اصلا اغراق نیست اگر بگوئیم سعدی خودِ شعر است. ‌‎