کار و تلاش

امام صادق (ع) همانند پدران گرامی‌اش، انسانی تلاشگر و ساده‌زیست بود. کلینی به اسناد خود از «محمد بن سَنان» نقل کرده که «اسماعیل بن جابر» درباره راه و رسم امام صادق (ع) در زندگی چنین گفته است: «َتَیْتُ أَبَا عَبْدِاللهِ (ع) وَ إِذَا هُوَ فِی حَائِطٍ لَهُ بِیَدِهِ مِسْحَاةٌ وَ هُوَ یَفْتَحُ بِهَا الْمَاءَ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ شِبْهِ الْکَرَابِیسِ کَأَنَّهُ مَخِیطٌ عَلَیْهِ مِنْ ضِیقِهِ.»(الکافی، شیخ کلینی، ج ۵، ص ۷۶)

به نزد ابوعبدالله (ع) رفتم و او را در باغچه‌ای که متعلّق به خودش بود یافتم در حالی که بیلی در دستش بود که با آن راه‌آب را باز می‌کرد و پیراهنی کرباس مانند بر تن داشت که از تنگی چنان می‌نمود که گویا آن را بر تن وی دوخته‌اند.

محبوب ترین مردم نزد خدا

از امام صادق (ع) روایت شده است که می‌فرمود: «سُئِلَ رَسُولُ اللهِ (ص) مَنْ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَی اللهِ؟ قَالَ: أَنْفَعُ النَّاسِ لِلنَّاسِ: از رسول خدا (ص) پرسیده شد: محبوب‌ترین مردم نزد خدا کیست؟ فرمود: سودمندترین ایشان برای مردم.»(کافی، شیخ کلینی، ج ۲، ص ۱۶۴)

مواسات و همراهی با مردم

امام صادق (ع) در اوضاعی که مردم مدینه در سختی و مضیقه قرار داشتند و افراد تنگدست گندم را به جو مخلوط می‌کردند و از آن نان تهیّه می نمودند، هرگز حاضر نشد چیزی بهتر از خوراک ضعیف‌ترین مردم تناول کند و می‌فرمود: «فَإِنَّا نَکْرَهُ أَنْ نَأْکُلَ جَیِّدًا وَ یَأْکُلَ النَّاسُ رَدِیًّا: ما بدمان می‌آید که غذای خوب [گندم خالص] بخوریم، در حالی که مردم غذای بد [ارزان و نامرغوب، یعنی گندم آمیخته به جو] می‌خورند..» (الکافی، شیخ کلینی، ج ۵، ص ۱۶۶)

حفظ عزت

از امام صادق (ع) روایت شده است که فرمود: «إِنَّ اللهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَوَّضَ إِلَی الْمُؤْمِنِ کُلَّ شَیْءٍ إِلاَّ إِذْلاَلَ نَفْسِهِ: خدای تبارک و تعالی همه چیز را به مؤمن واگذارده است جز آن‌که خود را ذلیل کند.»(الکافی، شیخ کلینی، ج ٥، ص ٦٣)

منبع: خبرگزاری مهر