در اصل این آیین نمادی از پیروزی نور بر تاریکی و خیر بر شر بوده است. واژه “سوری” در فارسی کهن به معنی “سرخی” و “شادی” است، و “چهارشنبه‌سوری” یعنی “چهارشنبه سرخ و شاد”.
آیین‌ها و رسوم
پریدن از روی آتش: مردم با گفتن جمله‌ی معروف «زردیِ من از تو، سرخیِ تو از من» از آتش می‌خواستند بیماری و اندوهشان را بگیرد و به‌جایش سلامتی و شادابی دهد.
قاشق‌زنی: دختران و پسران جوان با پوشاندن چهره و در دست داشتن قاشق و کاسه، به در خانه‌ها می‌رفتند تا از صاحب‌خانه آجیل یا شیرینی بگیرند؛ نشانه‌ای از برکت و صمیمیت.
آجیل مشگل‌گشا: خوردن آجیل مخصوص برای رفع مشکلات و بخت‌گشایی.
فال‌گوش و کوزه‌شکنی: گوش دادن به حرف رهگذران برای فال گرفتن، و شکستن کوزه‌های کهنه به نشانه دور کردن نحسی و بدی.
موارد خطرزا
در سال‌های اخیر، استفاده از مواد محترقه خطرناک جایگزین آتش سنتی شده و هر سال باعث مصدومیت‌های جدی و آسیب‌های جانی و مالی می‌شود.
موارد هشداردهنده:
ترقه‌ها و بمب‌های دست‌ساز: انفجار ناگهانی، سوختگی و قطع عضو.
پرتاب مواد آتش‌زا: آتش‌سوزی منازل و خودروها.
نزدیکی به آتش زیاد یا لباس‌های مصنوعی: خطر شعله‌ور شدن سریع لباس‌ها.
راه درست، جشن گرفتن با نور و موسیقی و شادی‌های ایمن است، نه با خطر.
«زردیِ من از تو، سرخیِ تو از من»
این شعار زیبای ایرانی نماد تبادل انرژی با آتش است؛ از او گرما، روشنایی و شادابی می‌گیریم و اندوه و بیماری‌هایمان را به او می‌سپاریم.
طراح: سیدسپهر طیباطیبا
ارسال نظر