بسم الله القاصم الجبارین

إِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْکَ الْأَیّٰامُ نُدٰاوِلُهٰا بَیْنَ النّٰاسِ وَ لِیَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ یَتَّخِذَ مِنْکُمْ شُهَدٰاءَ وَ اللّٰهُ لاٰ یُحِبُّ الظّٰالِمِینَ (١٤٠)

مردم آزادی‌خواه و عدالت‌طلب جهان!
امروز که باطل نقاب از چهره برداشته و بیش از هر زمان دیگری، باطن فاسد خود را به نمایش گذاشته است و تشخیص راه حق آسان‌تر از همیشه گشته، بر تمام متفکرین لازم است برای تحقق انسانیت کوشا باشند.

تاریخ این‌گونه فرصت‌ها به خود کم ندیده که با سستی مردمان از دست رفته و سال‌ها رنج و عذاب را به مستضعفین عالم تحمیل کرده است.

سردمداران رژیم خونخوار صهیونیستی و ایالات شیطانی آمریکا، نشان دادند که برای امتداد سلطنت دیکتاتور مئابانه‌شان بر دنیا، از هیچ جنایتی فرو نمی‌گذارند. تل جنازه از دخترکان معصوم مینابی می‌سازند و از تخریب بیمارستان نوزادان ابایی ندارند.

حالا اما نه تنها بر ایرانیان و منطقه‌نشینان، بلکه بر تمام ضمایر تعالی طلب واجب است در این دو راهی یک‌راه را برگزینند. دو راهی‌ای که میانه روی در آن جایی ندارد. دو راهی‌ای که هیچ‌گاه به هم نخواهند رسید مگر در تقابل با هم. دو راهی‌ای که هر انسان تنها باید به ندای درونش گوش دهد تا راه درست را برگزیند.

خون شهیدان و مستضعفان، گرچه متالممان کرده اما بوستان انسانیت با این خون‌ها آبیاری شده است و حالا وقت آن رسیده، از ثمره‌های آن بچشیم. بغضمان را فرو می‌خوریم و گرازهای وحشی را از دست‌درازی، ناکام می‌گذاریم.