به گزارش مفدا_جهرم، از روزی که انسان شعر را شناخته است، آن را ملازم وزن یافته و آهنگ و وزن شعر، او را مسحور و مفتون خویش ساخته است.
در این شماره از کافه شعر عقیق، شعری زیبا از مژگان عباسلو توسط منصوره الهامی فر خوانش شده و زهرا ره انجام آن را تدوین نموده است تا به سمع و بصر شما برسد.
تو را از دست دادم آی آدمــــهای بعد از تو
چه کوچک مـینماید پیش تو غمهای بعد از تو
تو را از دست دادم ، تو چه خواهی کرد بعد از من ؟
چه خواهم کرد بی تو با چه خواهم های بعد از تو ؟
تو را از دست دادم ، از همین زخم است میــــیبینی ؟
دهانش را نمـــــیبندند مرهم های بعد از تو
" تو را از یاد خواهم برد کم کم " بارها گفتم
به خود کی میرسم اما به کم کم های بعد از تو
بیا برگرد ! باهم گاه ... باهم راه ... باهم ... آه !
مرا دور از تو خواهد کشت باهم های بعد از تو
شاعــــــر : مژگان عباسلو
ارسال نظر