به گزارش مفدا ایران، جلسه «یکشنبه‌ها با تفسیر کوتاه قرآن»‌ 22 مهرماه بین نماز ظهر و عصر در مسجدامام‌حسین (ع) برگزار شد و بخش هایی از آیه 120 سوره طه، توسط حجت الاسلام دکتر محمدنژاد به شرح ذیل بیان شد:

«فَوَسْوَسَ إِلَیْهِ الشَّیْطَانُ قَالَ یَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّکَ عَلَی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْکٍ لَا یَبْلَی» شیطان او را وسوسه کرد و گفت: ای آدم آیا میل داری تو را به درختِ زندگی‌ اَبَدی و سلطنتِ جاودان راهنمایی کنم؟(سوره طه آیه ۱۲۰)
این آیه،حکایتِ وسوسه حضرت آدم توسط شیطان را بیان می‌کند. این حکایت برای نوع بشر نیز امکان‌پذیر است (و درسی برای بشر می‌باشد).
منشأ وسوسه دو گونه است؛ یا منشأ درونی دارد (مانند وسوسه نفس اماره) و یا منشأ خارجی دارد(مانند وسوسه شیطان)
شیطان دو وعده دروغین به حضرت آدم‌ داد: یک: عمر جاودان، دو: وعده سلطنت دائمی. این درحالی بود که خداوند متعال وعده راستینِ عمر جاودان در بهشت را به حضرت آدم داده بود ولی متاسفانه آدم فریب وسوسه شیطان را خورد.

پیام آیه:
انسان اگر به وعده‌های الهی اعتماد نکند و قدر نعمت‌هایی که در اختیار او قرار گرفت همچون سلامت، آرامش، خانواده و ... را نداند و دنبال آرزوهای دست‌نیافتنی و توهّمی که در حد و اندازه او نیست برود، نعمت‌هایی که در اختیار دارد را نیز از دست می‌دهد (به‌طوری که غیر قابل جبران و غیر قابل برگشت است)