سلام لطفا خودتونو معرفی کنین؟

سلام علیکم

محمد اقبالی هستم، در سال 1367 در شهر تربت حیدریه متولد شده ام.

سوابق تحصیلی – تحقیقاتی؟

تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان رو در همین شهر گذروندم. مقطع کارشناسی در دانشگاه علوم پزشکی گناباد بودم، مقطع کاشناسی ارشد رو با رتبه 29 در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذروندم و در این مقطع استعداد درخشان شدم و مستقیم وارد مقطع دکتری در دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی شدم.

در مقطع کارشناسی با کمیته تحقیقات دانشجویی همکاری می کردم که ثمره آن همکاری منجر به انتخاب بنده به عنوان پژوهشگر برتر جوان دانشگاه و همچنین موفق به کسب عنوان دانشجو نمونه دانشگاه شدم. در مقطع کارشناسی ارشد با اساتید خوبی که آشنا شدم، راه پزوهش رو ادامه دادم و علاوه بر موضوع پایان نامه چندین کار تحقیقاتی نیز در حوزه سرطان انجام دادم. در مقطع دکتری هم پس از آشنایی با اساتید مطرح در حوزه پرستاری و توانبخشی علاوه بر حفظ ارتباط با اساتید دانشگاه تهران از جمله جناب آقای دکتر نگارنده در مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری طرح های تحقیقاتی را شروع کردم و سپس با کمیته تحقیقات دانشجویی به عنوان عضو شورای مرکزی و دبیر کمیته همکاری کردم.

از چه موقع به فکر مخترع شدن و اختراع افتادین؟

پدرم علاوه بر شغل معلمی، فردی فنی بودن و من هم از بچگی کنار ایشون بودم که در رشد خلاقیت من خیلی موثر بود. اما اولین جرقه اختراع مربوط به دوران دبیرستان بود. در یک جشنواره مربوط به ایده و اختراع شرکت کردم و دو ایده رو ارائه دادم. ایده ها از نظر خودم خوب بودن اما داور ها خیلی استقبال نکردن و من هم دیگه به اون ایده ها فکر نکردم. اما چند سال بعد یکی از اون ایده ها در جای دیگه ای توسط بقیه اجرایی شد. در مقطع کارشناسی و ارشد خیلی به فکر اختراع نبودم اما در مقطع دکتری یک کارگاهی شرکت کردم که در مورد ایده و اختراع بود. و این شروع من برای فعالیت در حوزه اختراع بود.

چه چیز هایی باعث ایجاد انگیزه در شما برای اختراع میشه؟

انگیزه در حوزه اختراع به نظرم بیشتر انگیزه درونی هست. چون در این مدت که من در این حوزه فعالیت کردم، حمایت از طرف سیستم محدود بوده. به طوری که تمام مراحل ثبت اختراعی که برای دو اختراع ثبت شده مون انجام دادیم، همگی با هزینه شخصی من و همکارانم بوده و سیستم انگیزه زیادی ایجاد نمیکنه. اما همیشه دوست داشتم وسیله ای بسازم که بار کاری رو در بالین کمتر کنه و کمک کنه مراقبت های درمانی ما ارتقا پیدا کنه و به نظرم انگیزه فراتری وجود نداره. البته میشه به این فکر کرد اگه شما ثبت اختراع داشته باشی ممکنه در ارتقا شغلی شما موثر باشه.

درباره اختراع تون توضیح بدین؟

اولین ثبت اختراع من زمان شکل گرفت که در یک بخش بیمارستانی کار میکردم. یک وسیله ای داریم به اسم کیسه استومی که اون زمان داشتن با قیچی این رو برش میدادن و احتمال داشت کیسه پاره بشه و کار رو سخت کرده بود. اون جا بود که این به فکرم رسید آیا میشه وسیله ای بسازیم که این برش دادن رو راحت تر کنه و حتی خود بیمار هم بتونه این کارو انجام بده؟ نهایتا بعد از فکر کردن و پرورش و توسعه ایده ام و با مشورت پدرم، یک نمونه اولیه از وسیله ساختیم و بعدش رفتم سمت نوشتن ادعا نامه و... و ثبت کردنش. آقای دکتر طباطبایی یکی از اساتید که در دانشگاه ما مسئول مرکز رشد و فناوری هم بود، در این مسیر خیلی به من کمک کردن و در عرض 6 ماه تونستم اختراع رو ثبت کنم.

دومین اختراعی که داشتم مربوط به یک مشکل بالینی بود که در بیماران با سطح هوشیاری پایین وجود داشت. در این بیماران وقتی میخواستیم سوند بینی معده ای رو قرار بدیم، لوله سوند در دهان شون جمع میشد یا از دهان بیرون می آمد. در واقع گذاشتن این سوند در چنین بیمارانی کار سختی بود. در نهایت با چند نفر از دانشجوها در این مورد همفکری کردیم و تونستیم با کمک چند ابزار بیمارستانی اختراع دوم رو هم ثبت کنیم.

یک اختراع دیگه هم داریم روش کار میکنیم که در مرحله داوری هست و امید دارم اون هم به زودی ثبت بشه.

درباره مراحل اختراع توضیح میدین؟

در مراحل ثبت اختراع اولین چیزی که مهم هست، نیازی هست که در محیط احساس شود. مرحله بعد جست و جو در سایت های مربوط به پتنت و اختراعات هست که ببینیم این ایده ای که داریم چقدر روش کار شده، چه موارد مشابهی داریم، اون موارد مشابه چه ویژگی هایی دارن و... تا بتونیم ایده خودمون رو توسعه و پرورش بدیم.

بعد از بررسی پیشینه، نوبت طراحی نقشه ایده ای هست که در ذهن ماست. در این مرحله سعی میکنیم از افراد حوزه مهندسی و طراحی کمک بگیریم که اون ایده رو به شکل دو بعدی یا سه بعدی طراحی کنن. در این مرحله ممکنه تغییراتی روی ایده ما اعمال بشه تا طراحی ما نهایی بشه. در مرحله بعد با توجه به اعضای تیم و توانمندی هاشون، تقسیم وظایف میکنیم تا هرکس بخشی از کار را پیش ببرد.

اما یک بخش مهم در اختراع، انتخاب اسم برای اون اختراع هست. باید اسمی براش انتخاب کنیم که هرچه بیشتر جذاب باشه و بتونه هدف اختراع رو نشون بده. بعد از این ها نوبت فرایند ثبت در سایت ثبت اسناد کشور هست. فرد میتونه در این سایت عضو بشه و بعد فایل های مربوط به اختراع رو بارگذاری میکنه و بعد از تایید کارشناس ها، برای داوری به برخی دانشگاه ها ارسال میشه تا فرایند داوری انجام بشه. اگر اختراع شما تایید بشه فایل گواهی ثبت اختراع شما در سایت قرار میگیره.

چه مشکلاتی در این مسیر هست؟

یکی از مشکلات اینه که ممکنه افرادی که در تیم شما هستن، مثل خود فرد صاحب ایده، آنچنان انگیزه بالایی نداشته باشن، مورد بعدی نداشتن دانش طراحی هست که ما نمیتونیم ایده رو روی کاغذ بیاریم. گاهی متوجه ساختن طراح نسبت به ایده مون هم کار سختی هست. یکی از مشکلات کم رنگ، نبودن حمایت های مالی هست. مثلا دانشجو میخواد اختراع ثبت کنه و این خیلی خوب میشه اگه مثل فرایند پروپوزال نویسی، یک حمایت مالی وجود داشته باشه. البته الان در دانشگاه ها یک سری کار ها داره انجام میشه. مثلا در قسمت مرکز رشد شما میتونی ایده تو ارائه بدی و دانشگاه با شرکت طرف قرار داد خودش شما رو لینک میکنه و این شرکت کمک میکنه ایده تو توسعه بدی و بتونی ثبتش کنی اما وقتی من در تیم خودم افرادی رو دارم که چنین توانمندی هایی دارن، انتظار دارم سیستم و دانشگاه حمایت مستقیم داشته باشه.

چه توصیه ای برای علاقه مندان به اختراع دارین؟

اولین توصیه من شرکت کردن در کارگاه های نوآوری، ایده پردازی و خلاقیت هست. موردی بعدی توصیه میکنم اطلاعات خودشونو در حوزه های مختلف افزایش بدهند. مورد بعد توجه به سایر وسایل و ابزار ها از شغل ها و حوزه های مختلف هست که بتونن اون هارو در حوزه فعالیت خودشون استفاده کنن.

جمله پایانی؟

من به همه دانشجو ها توصیه میکنم که از این فرصت اندکی که در مقطع تحصیلی شون هست نهایت استفاده رو ببرن چون یکی از بهترین دوره های زندگی شون هست و میتونن با افراد مختلف در حوزه های متفاوت ارتباط برقرار کنند و تیمی رو تشکیل بدن که بتونن ایده شونو ثبت کنن.

تشکر میکنم که بنده رو دعوت کردین و شنوای حرف های من بودین.