به گزارش مفدا تهران، حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدقریشی، مسئول نهاد در ابتدای سخنان خود اظهار داشت: وقتی سال عوض می‌شود جشن می‌گیریم، عید نوروز را جشن می‌گیریم، مسیحی‌ها کریسمس را جشن می‌گیرند؛ چون سال تغییر می‌کند. بعضی از اعیاد جنبه مذهبی دارد، به طور مثال در پایان ماه رمضان عید می‌شود و جشن می‌گیریم.

ایشان در ادامه افزود: یک عید دیگری داریم که مربوط به تحولات جامعه است. عید غدیر از این نوع تحولات است، یک عید اجتماعی است، یک عید برای همه انسان‌هاست برای حرکت انسان‌ها در مسیر رشد است؛ لذا از عید غدیر به نام عید الله‌اکبر یاد شده است. خداوند در مورد عید فطر این را نگفته است ولی روز غدیر چنین عید مهمی است.

وی در ادامه گفت: چرا پیامبر آن‌همه زحمت کشید ولی همه این زحمت‌ها در گرو این عید بود؟ خدا به پیامبرش در روز عید فرمود امروز دینتان را کامل کردم. خدا به پیامبرش گفت اگر حرف من را به مردم نرسانی رسالتت را عمل نکرده‌ای، این‌همه پیامبر جنگید و مردم را از گمراهی نجات داد چرا این موارد مهم نبود ولی غدیر بسیار مهم است؟ به پیامبرش می‌گوید نترس و بگو باید این تحول اجتماعی ایجاد شود.

مسئول نهاد در ادامه اظهار داشت: رهبران جامعه نباید براساس قدرت پول و نظامی‌گری بر مردم حکومت کنند بلکه باید براساس علم، عدل و پاکی انتخاب شوند.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدقریشی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: چرا خداوند نام حضرت علی (ع) را در قرآن نیاورده است؟ قرآن نخواست ما در نام علی بمانیم، خواست به راه علی برویم. آیه 55 سوره مائده می‌فرماید: «إنّما ولیّکم الله و رسوله و الّذین آمنوا الّذین یقیمون الصّلاة و یؤْتون الزّکاة و همْ راکعون - سرپرست و ولیّ شما، تنها خداست و پیامبر او و کسانی ‌که ایمان آورده‌اند؛ همان‌ها که نماز را بر پا می‌دارند، و در حال رکوع، زکات می‌دهند.» درست است مانند علی را نداریم ولی راه علی که هست، ما باید در تمامی جهات در این مسیر قرار بگیریم. قرآن به ما راه علی را نشان داده است.

ایشان در خاتمه گفت: باید به این مورد توجه داشت که امروز علی زمانه کیست؟ باید افرادی که مسیر علی (ع) را می‌روند را پیدا کنید و پشت سر آن بروید. مسلمان در صورتی به مسیر نهایی می‌رسد که در مسیر علی (ع) باشد. مسیر علی (ع) مبارزه با کفر است.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین سیدقریشی با شعری از اقبال لاهوری جلسه را به پایان رساند:

مسلم اول شه مردان علی

عشق را سرمایه‌ی ایمان علی

از ولای دودمانش زنده‌ام

در جهان مثل گهر تابنده‌ام

نرگسم وارفته‌ی نظاره‌ام

در خیابانش چو بو آواره‌ام

زمزم ار جوشد ز خاک من ازوست

می اگر ریزد ز تاک من ازوست

خاکم و از مهر او آئینه‌ام

می‌توان دیدن نوا در سینه‌ام

از رخ او فال پیغمبر گرفت

ملت حق از شکوهش فر گرفت