نام اصلی حضرت عیسی، «یسوع» به معنی نجات دهنده و لقب ایشان محسوب می شود. حضرت عیسی در روز 25 دسامبر سال اول میلادی و 622 سال قبل از هجرت بزرگ پیامبر اسلام در بیت لحم واقع در فلسطین متولد شد.
مادر حضرت عیسی، حضرت مریم علیه السلام است که دختر عمران و از بانوان فرزانه و از شخصیت های برجسته در قوم بنی اسرائیل است. پدر حضرت مریم علیه السلام، عمران و از نسل حضرت سلیمان (ع) و از علماء برجسته و پارسا و پرهیزگار قوم بنی اسرائیل است. عمران پدر مریم در دوران جنینی وی از جهان رفت و سرپرستی دخترش را حضرت زکریا شوهرخاله مریم بر عهده گرفت و او را طبق نظر مادرش از خدمه بیت المقدس نمود.

حضرت مریم روزها روزه می گرفت و شب ها به عبادت می پرداخت و در میان قوم بنی اسرائیل از مقام و منزلت بالایی برخوردار بود. در سن 13 سالگی مریم، خداوند یکی از فرشتگان را به صورت یک جوان زیبا به سوی او فرستاد. فرستاده مهربان به حضرت مریم (ع) فرمود: «نگران نباش، من فرستاده پروردگار هستم و آمده ام تا پسری پاکیزه و پرهیزگار به تو ببخشم». حضرت مریم از شنیدن این سخنان بسیار تعجب کرد و فرمود: «چگونه ممکن است صاحب فرزندی شوم در حالیکه تاکنون کسی با من تماس نداشته و هرگز زن آلوده ای نبوده ام».

فرشته درگاه خداوند در پاسخ فرمود: «صحیح است، اما خداوند فرموده است که آفرینش پسری بدون پدر برای من آسان است. می خواهیم تا عیسی نشانه ای برای مردم و رحمتی از سوی ما برای آنها باشد» و پس از آن حضرت مریم باردار شد و فرزند موعود در رحم او قرار گرفت. این مساله منجر شد تا حضرت مریم به خارج از بیت المقدس رفته و تنها زندگی کند.
هنگامی که حضرت عیسی (ع) متولد شد، به حضرت مریم وحی شد که نزد قومش بازگردد و اگر کسی درباره بارداری و چگونگی متولد شدن فرزندش پرسید، پاسخ او را ندهد و با اشاره بگوید که روزه سکوت نذر کرده است. سپس حضرت مریم نزد قومش بنی اسرائیل بازگشت و وقتی مردم او را سرزنش کردند، به گهواره کودک اشاره کرد و از آنها خواست تا با فرزندش سخن بگویند. قوم بنی اسرائیل که از اشاره مریم ناراحت شده بودند، گفتند که چگونه با یک فرزند در گهواره سخت بگوییم.
این هنگام حضرت عیسی علیه السلام در گهواره شروع به سخن گفتن نمود: «من بنده خدا هستم. خداوند کتاب انجیل را به من داده و مرا پیامبر قرار داده است...». هنگامی که قوم بنی اسرائیل سخنان فوق العاده حضرت عیسی را شنیدند، دریافتند که حضرت مریم از هر گونه گناه و ناپاکی به دور است و حضرت عیسی (ع) پس از آن تا زمانی که بزرگ شد و به حد زبان گشودن رسید، با کسی سخن نگفت.
سرانجام حضرت عیسی (ع) چه شد؟ ( عیسی مسیح در کجا به صلیب کشیده شد )

با گذشت زمان ترس بزرگان یهیودی از وجود و قدرت گرفتن حضرت عیسی (ع) بیشتر می شد. بزرگان یهود به شدت از وجود حضرت عیسی احساس خطر می کردند و این ترس و وحشت یهودیان به حدی ادامه پیدا کرد که در نهایت نقشه قتل وی را کشیدند. با خیانت یکی از حواریون به نام «اسخریوطی» که قبلا به حضرت عیسی ایمان نیاورده و منافق محسوب می شد، محل اختفای حضرت عیسی (ع) افشا شد. اما دشمنان با رفتن به آن محل شخصی شبیه به حضرت عیسی را دستگیر کردند.
مسیحیان این گونه اعتقاد دارند که حضرت عیسی (ع) به صلیب کشیده شد و پس از سه روز دوباره زنده شده و به آسمان ها عروج کرد. اما در کتاب آسمانی مان قرآن در سوره نساء آیه 157، کشته شدن و به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی (ع) رد شده و آمده است: «آنها مسیح را نکشتند و به صلیب نکشاندند، بلکه شخص دیگری را به اشتباه به جای او به صلیب کشاندند و خودشان نیز یقین به این موضوع نداشتند، بلکه خداوند او را به سوی خود بالا برد». خداوند حضرت مسیح (ع) را به آسمان ها برد تا او را از شر دشمنان حفظ کرده تا در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) به زمین بازگرداند

برخی از صفات بارز آن حضرت عبارتند از:

زهد: ایشان مانند سایر پیامبران، خود را از تشریفات و زبیایی های دنیوی دور نگه می داشت و از اینکه کارهای خود را به عهده دیگران واگذار کند، خودداری می کرد.

تعادل در شادی و غم: امام رضا (ع) در خصوص حضرت عیسی (ع) فرمود: «حضرت عیسی هم گریه می کرد و هم می خندید، ولی حضرت یحی تنها می گریست و نمی خندید. حالتی که حضرت عیسی داشت، از حضرت یحی بهتر بود».

اجتناب از زیاد سخن گفتن: امام صادق (ع) درباره حضرت عیسی (ع) فرمود: «حضرت مسیح دائما می فرمود: به غیر از یاد خدا، زیاد سخن نگویید؛ کسانی که زیاد حرف می زنند، دل هایشان دچار قساوت شده ولی خودشان از این مساله مطلع نیستند».

روشن گری و تبیین حقایق: حضرت عیسی برای مردم دلایل روشن می آورد و می فرمود: «من برای شما حکمت آورده ام. و آمده ام تا برخی از آنچه را که در ان اختلاف دارید، روشن کنم. پس تقوای الهی پیشه کنید و از من اطلاعت نمایید».

آیات و احادیثی در مورد حضرت عیسی (ع)

«یا مَریمُ إنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُکِ بِکَلِمَةٍ مِنهُ اسمُهُ المَسیحُ عِیسَی ابنُ مَریمَ وَجیِهاً فِی الدُّنیا وَ الآخِرَةِ و مِنَ المُقَرَّبینَ) ای مریم! خدا تو را به کلمه ‏ای از جانب خودش بشارت می‏دهد که نامش مسیح، عیسی بن مریم است؛ در حالی که در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان الهی است....آل عمران ، آیه 45 .»

////////////////////////////

امام علی (ع) در مورد حضرت عیسی (ع) می فرمایند: « وَلامالٌ یَلفِتُهُ و لا طَمَعٌ یُذِلُّهُ، دابَّتُهُ رِجلاهُ و خادِمُهُ یَداهُ. نه مال و ثروتی داشت که او را به خود مشغول گرداند و نه طمعی که به خواری‏اش اندازد، مرکب او دو پایش بود و خدمت کارش دو دستش....نهج البلاغه، خطبه 160.»