حضرت فاطمه پس از مدتی بیماری ناشی از صدمات جسمی که در حوادث پس از رحلت پیامبر متحمل شد، در سال ۱۱ هجری قمری درگذشت. درباره تاریخ شهادت اختلاف نظر وجود دارد و از چهل شب پس از رحلت پیامبر(ص) تا هشت ماه پس از آن ذکر شده است. مشهورترین قول نزد شیعه،سوم جمادی الثانی است؛یعنی نود و پنج روز پس از رحلت پیامبر(ص).

حضرت فاطمه پس از مدتی بیماری ناشی از صدمات جسمی که در حوادث پس از رحلت پیامبر متحمل شد، در سال ۱۱ هجری قمری درگذشت. درباره تاریخ شهادت اختلاف نظر وجود دارد و از چهل شب پس از رحلت پیامبر(ص) تا هشت ماه پس از آن ذکر شده است. مشهورترین قول نزد شیعه،سوم جمادی الثانی است؛یعنی نود و پنج روز پس از رحلت پیامبر(ص) .

حضرت فاطمه (س) یکی از پنج تن آل عبا و چهارده معصوم است که پیامبر اکرم (ص) او را برترین زن دو عالم معرفی کرده است. پدر ایشان حضرت محمد (ص) و مادرشان خدیجه کبری (س) نام دارد. حضرت زهرا (س) همسر امام علی (ع) و مادر گرانقدر امام حسن (ع)، امام حسین (ع)، حضرت زینب (س) و ام‌کلثوم است. در قرآن کریم آیه تطهیر، سوره کوثر، آیه اطعام و آیه مودت در شأن این بانوی بزرگوار نازل شده است. حضرت زهرا (س) در بیستم جمادی‌الثانی سال پنجم پس از بعثت در مکه مکرمه به دنیا آمد.

بر اساس منابع تاریخی، در مورد شهادت حضرت فاطمه (س) یا ایام فاطمیه با توجه به روایات مختلف بیش از ده تا پانزده تاریخ متفاوت وجود دارد ولی آنچه شهرت دارد، سه روایت اصلی است.

۴۰ روز بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله که مصادف با ۸ تا ۱۰ ربیع‌الثانی است و دهه اول نامیده می‌شود.

۷۵ روز بعد از رحلت رسول خدا صلی‌الله علیه و آله مصادف با ۱۳ تا ۱۵ جمادی‌الاولی که به دهه دوم معروف است.

۹۵ روز بعد از وفات حضرت محمد (ص) که دهه سوم نام دارد و هم زمان با ۱ تا ۳ جمادی‌الآخر است.

محققان تاریخ اسلام معتقدند آنچه بیشتر مورد توجه و سندیت تاریخی است روایت سوم یعنی ۹۵ روز است. البته مراجع تقلید و اهل معرفت به مؤمنان توصیه می‌کنند که هر سه دهه را به عزاداری بپردازند.