خودتان رو بطور کامل معرفی کنید و رتبه های قرآنی که به دست آوردید را هم بفرمایید:

امیرحسین عباسی هستم، دانشجوی رزیدنت رشته شیمی دارویی از گرایشات تخصصی داروسازی، متولد اصفهان هستم و سال هاست که در شیراز سکونت دارم.

در ارتباط با موفقیت های قرآنی که همه را مدیون لطف خدای قرآن هستم از سال ۹۱که وارد رشته داروسازی شدم تا به امروز، تقریبا هر سال رتبه های مختلفی را در مسابقات مختلف کسب کرده ام، که می توانم از این میان به کسب رتبه های اول تا سوم رشته "قرائت تحقیق"، "ترتیل"، "اقامه اذان" در دانشگاه و وزارت بهداشت و هم چنین رتبه اول در مسابقات رشته "ترتیل" شهر شیراز اشاره کنم.

از چه زمانی به فعالیت های قرآنی روی آوردید و عامل اصلی گرایش شما به کلام الله چه بود؟

فکر میکنم از دوران دبستان بود که توفیق آشنایی با کلام خدا را پیدا کردم. که این هم خودش خاطره ای جالب است: یادم هست که یک شب، مشغول شیطنت های دوران بچگی بودیم و با برادر کوچکترم در اتاق، بازی میکردیم که شیشه پنجره را شکستیم و همان زمان مادرم که تازه از مسجد محل برگشته بود آمد و اتفاقاتی که افتاده بود را دید. ما هم از طرفی هم عذاب وجدان داشتیم و هم ترس! همانجا بود که مادرم گفت: الان داخل مسجد کلاس قرآن بود، ای کاش شما هم مثل بچه های دیگه میرفتید کلاس قرآن! آن لحظه را خوب به خاطر دارم که چقدر ناخودآگاه بلند شدم و آماده شدم و رفتم مسجد و اولین کلاس قرآنم که اتفاقا بسیار شیرین و جذاب بود را تجربه کردم و بعد از آن، با این کتاب نورانی انس پیدا کردم و این ارتباط از همان شب تا به امروز همچنان ادامه دارد.

تاثیر فعالیت های قرآنی در زندگی شخصی، تحصیلی و شغلی شما چه بوده؟

ببینید، قرآن بعد از مدتی میشود "تمام زندگی آدم". اگر شما با آیات نورانی قرآن مانوس شوید، در هر لحظه و در هر تصمیم و حتی هر حرفی که میزنید، آیات خدا در قرآن در ذهن شما مجسم میشود. یعنی میخواهم بگویم که یک سبک و الگوی خاصی را بر زندگی انسان حاکم میکند. دیدگاه انسان به خود او، جامعه و خالق خود را تبیین و مشخص میکند و فرد را همیشه به یک فکر عمیق فرو میبرد که فکر میکنم برای هر کسی، تفکر راجع به این مسائل لازم و ضروری است. خب مسلما من هم از این امر مستثنی نیستم و سعی میکنم از دیدگاه و نظرات و دستورات قرآنی در زندگی شخصی و کاری خودم بهره ببرم. البته معتقدم هر کسی به اندازه توان خود و تلاشی که برای شنا در این بحر عمیق کرده، میتواند بهره ببرد.

البته قبلا یک خاطره گفتید ولی لطفا یک خاطره قرآنی دیگر هم برای خوانندگان این گفتگو تعریف کنید.

خاطرات واقعا زیاد و همه آنها الحمدلله برایم شیرین هستند. اما یکی از آنها را که همیشه وقتی به خاطر می آورم برایم تازگی دارد و مرا متاثر میکند برایتان تعریف میکنم. خاطرم هست که در سال ۸۹ وقتی دوران دبیرستان را پشت سر می گذاشتم و هر هفته جلسات خانگی قرآن داشتیم و بنده جلسات را اداره میکردم. یک شبی از آن شب ها، به یاد دارم که به دلایلی نتوانستم به موقع در جلسه حاضر شوم و هرچقدر تلاش کردم که خودم را سر وقت به جلسه برسانم نتوانستم و وقتی رسیدم، دیدم جلسه قرآن به پایان رسیده است. آنقدر ناراحت بودم که حتی وارد منزل میزبان نشدم و تا خانه خودمان که فاصله نسبتا زیادی هم بود، پیاده و اشک ریزان رفتم. در راه با خودم میگفتم خدایا این هفته چه کار اشتباهی کردم که توفیق حضور در محضر قرآن از من سلب شد؟ به قول معروف مرتبا خودخوری می کردم و بسیار ناراحت بودم. خلاصه آن شب گذشت، فردای آن روز در مدرسه، وسط یکی از کلاس ها مدیر دبیرستان ناگهان در کلاس را زد و اسم من را صدا زد. گفت بیا دفتر، پشت تلفن، با تو کار دارند! نگران و البته مشتاقانه رفتم و گوشی را برداشتم. گفتند از "دفتر کل بسیج دانش آموزی کشور" هستیم و اسم شما، به عنوان نماینده استان اصفهان، امروز در قرعه کشی حج عمره به خاطر فعالیت ها و رتبه های قرآنی شما در مدرسه و استان درآمده و لطفا هرچه سریع تر برای گرفتن پاسپورت اقدام کنید...

حال من در آن لحظات هرگز به طور کامل قابل توصیف نبود، اما همیشه یک حس محکمی به من میگوید، این هدیه از جانب خداوند برای شب قبل آن روز و آن ناراحتی عجیب و غریبی بود که من به خاطر از دست دادن آن جلسه قرآن داشتم.

و کلام آخر؟

حرف که بسیار است! اما با توجه به اینکه در هفته قرآن و عترت در دانشگاه ها هستیم، اگر اجازه دهید یک توصیه قرآنی به مخاطبان عزیز مفدا شیراز عرض کنم:

ما انسان ها، خلیفه و جانشین خداوند در روی زمین هستیم، جانشین وظیفه اش چیست؟ وقتی شما جانشین کسی میشوید، یعنی باید همان کارهایی که شخص اصلی یا قبلی انجام میدهد، شما هم انجام دهید. خداوند صفات و ویژگی های بسیاری دارد که باید سعی کنیم در مقام جانشینی مثل او باشیم. یکی از صفات خداوند که من میخواهم اختصاصا به آن بپردازم و توجه دانشجویان عزیز را به آن جلب کنم، "صفت خالق و خلاق" بودن خداوند است. به تبع آن و در حد خودمان، ما هم باید سعی کنیم آفریننده و خلاق باشیم و نه مفسد و خرابکار! خراب کردن همیشه آسان است اما ساختن و آفریدن، ارزشمند و خدایی است. این همان دیدگاهی است که قبلا هم عرض کردم باید سعی کنیم از قرآن کشف کنیم و در زندگی استفاده کنیم. و در آخر اینکه امیدوارم ما انسانهای عصر حاضر به خودمان بیاییم که در آن صورت همانا به خدا روی آورده ایم و طبعا دنیا جای بهتری برای زندگی خواهد بود.

با سپاس از اینکه وقت گذاشتید و در این گفتگو شرکت کردید، خداوند به شما عزت بیشتری بدهد انشاالله