یکی از زیباترین کارهایی که در ایام پیاده روی اربعین در کنار تمام برنامه ریزی های حضور میلیونی مسلمانان و اتحاد جهان اسلام انجام شد، حضور دانشجویان دانشگاه/ دانشکده های علوم پزشکی سراسر کشور در فرآیند خدمت رسانی به زائرین اباعبدالله الحسین (ع) در این مسیر بود.

در این راستا با فردین نوری (دانشجوی اعزامی با کادر فوریت های پزشکی دانشکده علوم پزشکی گراش به مرز شلمچه) مصاحبه ای انجام دادیم که شرح آن را در زیر بخوانید :

لطفا خودتان را معرفی کنید.
فردین نوری هستم، دانشجوی کارشناسی هوشبری دانشکده علوم پزشکی گراش، ورودی ۱۳۹۹

از چه تاریخی و چه مدت به مرز شلمچه اعزام شده اید ؟
از تاریخ ۳۰ مرداد ماه تا ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۲ به مدت ۱۹ روز

هدف شما از حضور در این ماموریت چه بود ؟ توضیح دهید.
ما در رشته هوشبری ۴ واحد فوریت های پزشکی پاس می کنیم، من هم بعد از طی این واحدها علاقمند شدم که محیط اورژانس را تجربه کنم و دنبال فرصتی مناسب بودم، که چه فرصتی بهتر از این که هم محیط و کار در اورژانس را تجربه و هم به زائرین امام حسین (ع) خدمت رسانی کنم.

در طی این مدت چه خدماتی ارائه دادید ؟
اولین مورد خدمت رسانی به کودکی بود که تب بالایی داشت و بی حال بود که پس از اقدامات اولیه و تزریق دارو حالش بهتر نشد و به بیمارستان خرمشهر انتقالش دادیم. به صورت کلی خدمات رسانی در حیطه کمک به زائرینی بود که در مسیر رفت و برگشت پیاده روی اربعین به نوعی دچار مشکلات جسمانی شده بودند از جمله بیماری ها مختلف، حوادث و تصادفات و ... . یکی دیگر از خدمات اورژانس، توزیع دارو بین زائرین نیازمند بود.

آیا از حضور در این ماموریت راضی بودید ؟ تمایل دارید سال آینده نیز شرکت کنید ؟

بله، پرسنلی که همراه آن ها اعزام شدم بسیار مجرب بودن و موارد لازم را تمام و کمال به من آموزش دادند. همچنین رفتارشان با من با اینکه دانشجو بودم مثل یک پرسنل و همکار بود. وضعیت اسکان هم خوب بود.

مهمترین تجربه شما در این سفر چه بود ؟

تجربه های زیاد و جدیدی در این مدت داشتم ولی مهمترین آن ها، تجربه کار و مسئولیت در وضعیت بحرانی به عنوان عضوی از کادر درمان بود.

پیاده روی اربعین را در سه کلمه توصیف کنید

اتحاد، اراده، مدیریت

نقاط قوت و ضعف این طرح از نظر شما چه بود ؟

از نقاط قوت می توانم به حضور کارآمد دانشجویان و پیشرفت در امر درمان و مدیریت زائرین بیمار با انجام طرح هایی مثل برپایی اتاق سرما برای گرمازدگان، توزیع دارو بین زائرین کربلا و نجف و خدمت رسانی در اسرع وقت با استقرار نیروهای اورژانس در جای جای مسیر اشاره کرد. نقطه ضعف عدم هماهنگی بین ارگان هایی بود که برای خدمات رسانی حضور داشتند که بعضی اوقات مشکل ساز بود. همچنین سیستم ارتباطی بین مرکز و آمبولانس های اعزامی چندان رضایت بخش نبود.

یک خاطره برایمان تعریف کنید.

محل اسکان ما خوابگاه دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی آبادان بود.لوکشین خوابگاه را که فرستاده بودند وسط فرودگاه بین‌المللی آبادان بود. ما هم با خودمان گفتیم شاید اشتباه شده، مگر می شود دانشگاه و فرودگاه یک جا باشد! بعد از ۱۰ ساعت رانندگی وارد آبادان شدیم و به فلکه فرودگاه رسیدیم یکم که رفتیم جلو به سر در فرودگاه رسیدیم ولی وارد نشدیم. گفتیم برویم جلوتر دانشگاه آنجاست. بعد از یک ربع گشتن بی حاصل به دنبال دانشگاه بلاخره از سر در فرودگاه رد شدیم و دیدیم واقعا دانشگاه و فرودگاه یک جا هستند و این بریا ما خیلی جالب بود. دانشگاه با صفایی هم داشتند، سرسبز و کنار رودخانه. خلاصه رفتید دانشگاه آبادان، دیگه راه را گم نکنید ...
برای بهتر برگزار شدن این چنین برنامه هایی چه پیشنهاداتی دارد ؟

مشارکت بیشتر دانشجویان و آموزش کارآمد و دوره هایی جهت آماده سازی دانشجویان برای شرکت در چنین برنامه هایی از سوی دانشگاه و وزارت خانه که دانشجو رو از حالت تک بعدی خارج کنند.