نوزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۷ در لارستان بزرگ را باید خوب به یادها سپُرد و ساده از آن نگذریم روزی که قرار نیست رنگ کهنگی به خود بگیرد و هر چه زمان می گذرد باز هم خاطرات و برکاتش برای مردم ولایت مدار و قدرشناس این خطه تازگی و طراوات خاص خود را دارد.

روزی که یادآور شورانگیزی و قدرشناسی مردم نجیب، ولایی و متدین لارستان بزرگ است، امت خداجوی لارستان در آن روز و در دیدار یار که پس از سال‌ها چشم‌ انتظاری سرانجام به ثمر نشست و آرزوی بزرگ و دیرینه مردم دیار نخل و آفتاب رنگ واقعیت به خود گرفت و شور و حالی وصف‌ناشدنی آن لحظات خوش دیدار همچنان در خاطره ها مانده است.

در این روز به یادماندنی و شاید تکرارنشدنی، مردم خطه لارستان بزرگ از زن و مرد، پیر و جوان، شیعه و سنی پس از ۹ روز لحظه شماری از آغاز سفر امام خامنه ای به استان پهناور فارس، بالاخره به آرزوی خود رسیده و چهره نورانی یار را از نزدیک نظاره کردند.

روزی که همه یکی شدند

آری لارستان و همه شهرهای جنوبی فارس آن روزیعنی نوزدهم اردیهشت سال ۱۳۸۷ را خوب به خاطر دارند آن روز که همه یکی بودند و بر یک محور یعنی عشق به ولایت و دیدار یار یک امت واحد شدند و همچون جویبارهایی که لحظه وصال تبدیل به اقیانوسی خروشان شدند و دستان و سرانگشتان پر مهرشان در ورزشگاه پهلوان تخی لار آنجا به هم گره خورد تا نماد وحدت و الگویی تمام عیار شوند و آنجا نیز معظم له هم از این همه شور و دلدادگی و وحدت به زیبایی سخن بگوید.

آن روز را فراموش نکنیم، کاروان های مشتاق مردمی که از شهرستان های اطراف به لار رسیده و بیداری شب را به صبح پیوند زدند و با شور و حال وصف ناشدنی یک شب و روز را میهمان خیابان ها و مساجد لار بودند تا با دلی آکنده از عشق به خیل عاشقان و رهروان طریق و منتظران وصال یار پیوستند.

علاوه بر استقبال عمومی مردم لارستان بزرگ و مناطق اطراف، مرحوم حضرت آیت الله العظمی سید عبد العلی آیت اللهی امام جمعه فقید لار، مرحوم حضرت آیت الله سید مجتبی موسوی لاری، نماینده ولی فقیه در لارستان، دانشمند ارجمند آیت الله سید محمد حسن نسابه و علاءالدین بروجردی نماینده مجلس وقت و رئیس کمیسون امنیت ملی به پیشواز و خوش آمد گویی ایشان رفتند، همچنین ایشان را مرحوم آیت‌الله محمدصادق (محی‌الدین) حائری شیرازی، امام جمعه وقت شیراز و نماینده ولی فقیه در استان فارس همراهی می کردند.

وحدت؛ ارمغان سفر

اما آن سفر و آن دیدار یار نه در حد یک خاطره که اینک بهانه و مسیر راه شده است؛ راز توفیق و رمز وحدت و ریسمان محکمی است که همه با پذیرش قلبی آن برای تحقق یک نیاز و ضرورت امروز منطقه یعنی وحدت و دوری از هر گونه نگاه های منطقه ای و اختلاف ها می خواهند به آن چنگ بزنند.