به گزارش مفدا-جهرم، اینک شمیم عید چهره‌ها را نوازش می‌کند و گوش دل ندای سلام و صلوات پروردگار را می‌شنود؛ عید فطر روزی است که فطرت آدمی بعد از سی روز اخلاص شکوفا می‌شود و روحش صیقل می‌خورد و زندگی‌اش معطر می‌شود به زیبایی‌های اخلاقی و عمل صالح و چه زیباست زندگی در پرتو فطرت و چه زیباست فطرتی خداجوی که همواره تشنه دست یافتن به معبود است و اگر این فطرت از مسیرش منحرف نشود و معبودهای زمینی جایگزین آن بزرگ معبود ازلی نگردد، زندگی‌ها در پس این فطرت الهی روز به روز زیباتر و دل انگیزتر خواهد شد.
امام صادق(ع) در خصوص پاداش روزه‌داران ماه رمضان می‌فرماید که کمترین اجر آنها این است که فرشته‌ای در ماه رمضان ندا می‌دهد بندگان خدا مژده باد به شما و به شما بشارت می‌دهم خداوند گناهان گذشته شما را مورد مغفرت قرار داد مواظب باشید از این پس چه می‌کنید.
عید فطر؛ مظهر عبودیت و بندگی
ماه شوال؛ تولد دوباره انسان است
در معنای فطر آنچنان که در آیه‌ی شریفه فطرت اشاره شده است، فطرت را نوعی از آفرینش، شکوفه زدن و خلقت خاص معرفی کرده‌اند و فطر به معنای دانه انگور تازه جوانه زده بوده که در آستانه‌ی رسیدن به شیرینی است.
بعد از تحمل یک ماه تشنگی و گرسنگی مومنان چون شکوفه در عید فطر شکوفا شده و به ثمر می‌رسند و با آغاز ماه شوال انسانها تولدی دوباره پیدا می‌کنند. در عظمت شب و روز عید سعید فطر همین بس که روایت شده است که آن شب (شب عیدفطر) کمتر از شب قدر نیست و از منظر رسول گرامی اسلام(ص) برگزیده‌ی روزها روز عید فطر است.
جایگاه عید فطر از نگاه امیر المومنین(ع) درعظمت و بزرگی مانند روز قیامت شمرده شده است و در خطبه‌ای که در روز عید فطر ایراد فرموده‌اند، می‌فرمایند امروز، شبیه‌ترین روزها به قیامت است.
عید، در لغت از ماده عود به معنی بازگشت است؛ بنابراین به روزهایی که مشکلات از بین جمعیت بر طرف شده و روزهای خوشی و پیروزی بازمی‌گردد، عید گفته می‌شود و در اعیاد اسلامی به مناسبت اینکه در پرتو اطاعت یک ماه مبارک رمضان و یا انجام فریضه‌ی بزرگ حج، صفا و پاکی فطری نخستین به روح و جان باز می‌گردد و آلودگی‌ها که برخلاف فطرت است، از میان می‌رود، عید گفته می‌شود.
ارسال نظر