به گزارش مفدا-جهرم، در این کارگاه که با حضور جمعی از دانشجویان فعال این کانونها برگزار شد حجت الاسلام والمسلمین موسوی دریاباری، از مبلغین اعزامی حوزه علمیه قم، در سخنانی به جایگاه دعا و نیایش و محبت خاص خداوند به مخلوقات اشاره نمود و عنوان داشت: دعا و نیتیش، شروع و آغاز محبت از جانب خداست زیرا او آفریدگان خود علی الخصوص انسان را بسیار دوست دارد و دوستیاش نسبت به انسان از آن جهت است که شایستگی حمل امانت بزرگ الهی را به او عطاء کرده است، ویژه خواهد بود . به همین جهت محبت خدا به بندگانش ظهور و بروز بیشتری پیدا میکند و به واسطه لطف و عنایت خدای متعال است که بنده توفیق پیدا میکند که در مسیر هدایت الهی قرار گیرد و اعمال صالح را به انجام رساند.


وی همچنین عنوان داشت: محبت خداوند آنقدر به بندگانش زیاد است که برای ما قابل وصف نیست و بلکه پایانی ندارد. ما نیز بر اساس فهم و درک ناقص خود و بر اساس آنچه برای ما نقل شده مطالبی را اشاره میکنیم والّا هیچگاه نمیتوان در این زمینه حق مطلب را اداء کرد.


آنچه که درباره عشق و دوستی به خدا قابل ذکر است فناء در محضر اوست و اینکه انسان خود را به او بسپارد. در اینجا مناسب است به حکایت زیبائی که مولوی در مثنوی خود آن را حکایت کرده اشاره شود.
عاشقی نزد معشوق خود رفت و خدمتها و فداکاریهایی را که در راه عشق به او انجام داده بود برشمرد از جمله: انفاق ثروت و مال، از دست دادن قدرت و نام و دیدن ناکامیها، پس از سخنان زیادی که میان آن دو رد و بدل شد؛ عاشق گفت: گذشتهها گذشت، حال مرا راهنمایی کن که من چه وظیفهای نسبت به تو که محبوب منی دارم .
هر چه فرمایی به جان اِستادهام بر خط تو پا و سر بنهادهام
رخ نگردانم ، نگردم از تو من بهر فرمان تو دارم جان و تن
در پایان این کارگاه دانشجویان سوالات و شبهاتی که با آن درگیر بودند را مطرح نمودند و توسط حجت الاسلام والمسلمین دریاباری به این شبهات پاسخ داده شد .


ارسال نظر