به گزارش مفدا هرمزگان؛ سازگاری با محیط دانشگاه به زمان و وقت احتیاج دارد. به خصوص در روزها و هفته های اول سال تحصیلی. عده ای از شهری دیگر به این دانشگاه آمده و عده ای دیگر بومی همان شهری هستند که در آن پذیرفته شده اند. مسلم است سازگاری برای افراد محلی و بومی آسانتر و برای گروه دیگر سخت تر است. بعضی از دانشجویان از اقلیت های قومی هستند و به همین دلیل رفتن آنها به شهر دیگری که افرادی از قوم دیگر ساکن آن هستند، سختتر است. گروهی از شهرهایی آمده اند که زبان یا لهجه خاصی دارند و به همین دلیل در محلی دیگر با لهجه و زبان متفاوت، احساس غربت و تنهایی می کنند.

اکثر دانشجویان و بخصوص دانشجویان خوابگاهی در طول سال های تحصیلی در دانشگاه با چالش ها و مشکلات زیادی در زمینه سازگای با شرایط جدید و تغییرات ایجاد شده در زندگی جدیدشان روبرو می شوند:

جدایی از خانواده

جدایی از خانواده، استرس زا می باشد. انتقال از زندگی در خانواده به زندگی در محیط خوابگاه و دور شدن از محیط عاطفی خانواده باعث ایجاد احساس غم غربت می شود. در روزهای اولیه زندگی خوابگاهی طبیعی است که فرد به یاد خانواده بیافتد. بهرحال در روزهای ابتدایی، این احساس غم و اندوه ناشی از جدایی بسیار زیاد است. ولی چنانچه از روشهای مقابله سالم استفاده کنیم، بتدریج این احساس رو به کاهش می گذارد. با این حال اگر این احساس غربت و دلتنگی به طول انجامد ، می تواند منجر به افسردگی شود که در صورت عدم درمان بموقع می تواند آسیب جدی به فرد وارد کند. به همین دلیل بسیار مهم است که:

• ارتباطات اجتماعی خود را در محیط دانشگاه به سرعت افزایش دهیم.
• ارتباطات اجتماعی خود را با خانواده افزایش دهیم.
• 

جدایی از دوستان و شبکه ارتباطات اجتماعی

جدایی از دوستان و زندگی در دانشگاه یا خوابگاهی که افراد مختلفی از شهرها، قومیتها، زبانهای مختلف با افکار، عقاید و آداب و رسوم متفاوتی زندگی می کنند بر میزان غم غربت و دلتنگی می افزاید. زمانی که در شهر دیگری مشغول تحصیل هستیم، اولین چیزی که توجهمان را جلب می کند، تفاوتهایی است که بین شهر خود و شهر جدید مشاهده میکنیم. ممکن است از شهر بزرگتری وارد شهر کوچکتری شویم که در مقایسه با محل زندگیمان امکانات کمتری دارد و یا برخوردهای مردم متفاوت با مردم شهر ماست. بنابراین تغییر زیادی احساس می کنیم و نیاز داریم که خود را با زندگی در این شهر و مردم آن سازگار کنیم. به همین دلیل ضروری است از مهارتهای مقابله ای سازگارانه استفاده کنیم تا بهتر بتوانیم دوستی های جدیدی برقرار کنیم. در چنین شرایطی بهتر است تفاوت ها را ببینیم و خود را از جامعه کنار نکشیم و ازنکات مثبتی که در آن شهر وجود دارد استفاده کنیم. نکته مهم دیگر اینکه ورود به دانشگاه به معنای ترک دوستان و آشنایان نیست؛ بلکه بهتر است ارتباط خود را با آنان قطع نکنیم و از ارتباط های غیرحضوری همچون تماس تلفنی، ایمیل و استفاده از اینترنت بهره مند شویم.

تامین هزینه های زندگی و مدیریت مالی:

هنگاهی که در داخل خانه زندگی میکنیم، متوجه بسیاری از هزینه های زندگی نمیشویم و ممکن است حتی به آن فکر هم نکنیم. اماهنگام دوری از خانواده و تنهایی این هزینه ها خود را نشان میدهد. یکی از مهارتهای مهمی که میتواند در این زمینه به ما کمک کند مهارت مدیریت مالی است.

تمرین برای یک زندگی مستقل:

هنگامی که در کنار خانواده زندگی می کنیم، بسیاری از کارهای شخصی ما را فرد دیگری انجام می دهد، در بسیاری از مواقع این کارها با چنان نظمی انجام می شوند که ممکن است تا زمانی که در داخل خانواده ایم، به آن توجهی نکرده باشیم. فعالیتهایی همچون خرید، آشپزی، نظافت و مرتب کردن محل زندگی و ... . چنانچه قبلا در خانواده هیچ وظیفه و مسئولیتی برعهده نگرفته باشیم، این کارها برایمان دشوار خواهد بود.

ارتباط با هم اتاقی ها:

یکی از مهمترین مکانهایی که اختلافات و تفاوتهای بین انسانها خود را نشان می دهد محیط دانشگاه و زندگی در خوابگاه است. هر یک از دانشجویان در خانواده و شهری متفاوت و با فرهنگی متفاوت بزرگ شده اند و بنابراین بسیار طبیعی است که با یکدیگر تفاوت داشته باشند. مهم نیست که تفاوت نداشته باشیم بلکه مهم این است که یاد بگیریم چگونه اختلافهایی که بر اثر این اتفاقات به وجود می آیند را برطرف کنیم. اختلاف سلیقه، تفاوت عقیده و رویارویی ایده ها، باورها، علایق و ارزشها اساس تضادها و درگیریهای میان هم اتاقی ها را بنیان می نهد.

در یک جمع بندی به نظر می رسد طی کردن مسیر ر شد و تکامل انسان بدون قابلیت سازگاری امکان پذیرنیست. اگر فرد به این نکته آگاهی دا شته باشد که لازمه ر شد، تحمل دشواری و سختی است، بهتر می تواند روش های سازگارانه را در پیش بگیرد. چنانچه در خصوص مباحث مطرح شده علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر هستید می توانید به مرکز مشاوره دانشجویی مراجعه نموده و در این خصوص اطلاعات لازم را کسب نمایید.

تدوینگر: فریبا احمدیان