با توجه نزدیک شدن به زمان المپیاد ورزش های قهرمانی دانشجویان دانشگاه های علوم پزشکی کشور در شهرکرد برگزار خواهد شد و همچنین آمادگی تیم های دانشگاه علوم پزشکی اهواز جهت شرکت در این المپیاد بر آن شدیم با سامان زلکی از دانشجویان بنام تیم پینگ پنگ گفتگو داشته باشیم که در ادامه می خوانید...
به گزارش مفدا اهواز؛ گفتگو به شرح ذیل می باشد:
✓سلام خودتون رو معرفی کنید...
:سامان زلکی نژاد هستم. ۲۱ ساله، متولد و ساکن اهواز، دانشجوی ترم ۵ کاردرمانی دانشگاه جندی شاپور اهواز
✓از چه زمانی ورزش رو شروع کردید؟
:از سال ۱۳۸۶ در رشته پینگ پنگ فعالیت دارم.
✓چند سال مبتدی و چندسال حرفه ای این ورزش رو دنبال میکنید ؟
: حدود ۳ سال اول در حال آموزش بودم و از سال ۸۹(در سن ۹ سالگی) به صورت حرفه ای وارد مسابقات استانی و کشوری شدم .
✓چی شد که این رشته رو انتخاب کردید و چه تصوری از پینگ پنگ داشتید ؟
:همکار پدرم، آقای حمیدیان مربی پینگ پنگ بودن و پدرم من رو به ایشون معرفی کرد و وقتی برای اولین بار به سالن رفتم به این رشته علاقه مند شدم و ادامه دادم ولی قبل از اون تصوری از این رشته به عنوان یک کودک ۶ ساله نداشتم.
✓تا چه جایگاهی در این رشته برسید راضی هستید و تا کجا می خواهید آن را دنبال کنید؟
: از اونجایی که توی این سال ها با این رشته انس گرفتم تا جایی که بتونم از این رشته لذت میبرم و ادامه میدم و برعکس خیلی از ورزشکار ها که شاید به دنبال رفتن به المپیک باشن من اولویت اولم لذت بردن از ورزشه چون وقتی از چیزی لذت ببرید و از عمق وجود دوستش داشته باشید و حالتون با اون خوب باشه، خوشبختید و توی اون پیشرفت میکنید.
✓چشم انداز شما برای این ورزش چیست؟
: در حال حاضر به المپیاد ورزشی علوم پزشکی فکر کنم چون نزدیک ترین رویداد فعلا اون هست ولی بعد از اون تمریناتم رو برای مسابقات کشوری و لیگ کشور پیگیری میکنم.
✓موقعیت خودتون رو در این رشته چگونه توصیف میکنید؟
: خداروشکر با توجه به تلاش هایی که کردم نتیجه اش را هم تا اینجا دیدم .
قهرمانی استان در رده های خردسالان، نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان رو داشتم.
در مسابقات کشوری جزو ۱۰ نفر برتر کشور در رده های نونهالان، نوجوانان و جوانان بودم.
در لیگ کشور با تیم مناطق نفت خیز جنوب در رده های مختلف مقام آوردم و مسابقات آموزشگاه های کشور با تیم خوزستان یک سال رتبه دوم و یک سال سوم رو کسب کردم.
در مسابقات انفرادی آموزشگاه های کشور هم رتبه دوم رو کسب کردم و مسابقات دو نفره هم ۲ بار سوم شدم.
✓در این راه کسی کمکتون کرده؟
: خانواده ام همیشه حامی من بودن و مربی هایی که با جون و دل برام زحمت کشیدن و جا دارن از همشون تشکر کنم؛ آقایان حمیدیان، کارنما، عموری، بابادی‌وند، خاکسار، روحانی، کشتکار، صالحی، ادهمی و بقیه اشخاصی که کمک کردن و ممکنه حضور ذهن نداشته باشم.
✓از مسئولین چی کسی شما رو حمایت کرده؟
: در استان آنچنان حمایتی از سمت مسئولین نبوده متاسفانه ولی در دانشگاه از زمانی که مجدد المپیاد ها شروع شده مسئولین دارن زحمت میکشن. از آقایان پروره و افشه تشکر میکنم و بقیه دوستانی که شاید نشناسم و کمک کردن ولی نکته ای که هست از لحاظ امکاناتی که در اختیارمون هست با بعضی از دانشگاه ها اختلاف داریم مثلا بازیکنانی که توی شهید بهشتی تهران هستند، اطلاع دارم که از لحاظ رفاهی و سهمیه و امکاناتی که در اختیارشون قرار میگیره وضعیت بهتری دارن و این وضعیت نابرابر کار ما رو برای رقابت در المپیاد سخت میکنه.
✓در رابطه با صحبت هاتون دانشگاه رو چقدر برای پیشرفتتون و قرار گرفتن در این مسیر سهیم میدونید؟
: حقیقتا از سال ۸۶ که شروع کردم تا الان حدود ۱۴ _۱۵ سال هست که کار میکنم در صورتی که ۲ سال هست در دانشگاه هستم و یک سال بخاطر کرونا تعطیل بود.
هر چند این مدت سالن کاملا در اختیارمون بود و تمرین داشتیم اما عمده پیشرفتم رو مدیون باشگاه نفت اهواز هستم.
✓ تا الان برای دانشگاه مقامی به ارمغان آوردید؟
: اولین سالی هست که از زمان ورودم به دانشگاه(سال ۹۹)، المپیاد کشوری داره برگزار میشه و امیدوارم بتونم در انفرادی و دوبل ۲ مدال برای دانشگاه بیارم.
البته در مسابقات درون دانشگاه در جام رمضان اول شدم.
✓خدمات رفاهی و کادر دانشگاه را چطور ارزیابی میکنید؟
:از لحاظ امکانات سالن و مربی و سرپرست وضعیت مناسب هست ولی مشکلاتی مثل گرمای هوای سالن و خرابی بعضی کولر ها کار رو برای تمرین ما سخت میکنه.
از لحاظ سهمیه هم بودجه ای که برای لباس و کفش تیم در نظر گرفتن بسیار کم هست و حتی راکت پینگ پنگ هم تهیه نشد و فقط یک جفت رویه برای راکت تهیه شده.
✓ حاضرید در آینده مربی گری کنید و افرادی مثل خودتون رو تحویل جامعه بدید؟
: بله اتفاقا در دوره کلاس های مربیگری هم ثبت نام کردم که به زودی تشکیل میشه. همونجور که اشاره کردم به این ورزش علاقه دارم و از بودن در اون لذت میبرم چه به عنوان بازیکن و چه به عنوان مربی.
✓به نظرتون میشه از این راه به درآمد رسید؟چقدر به این موضوع فکر کردید؟
: رشته پینگ پنگ مثل فوتبال و بقیه رشته ها پردرآمد نیست و برعکس متاسفانه بسیار هم پر هزینه هست.
کسی که وارد عرصه مربیگری میشه باید عشق به این ورزش رو داشته باشه و خیلی به فکر درآمد نباشه هر چند با تاسیس باشگاه خصوصی و تبلیغات گسترده و جذب بازیکن میشه به درآمد معقولی رسید که البته نیاز به سرمایه اولیه دارد.
✓ ورزش با درستان تداخلی ندارد؟
: خوشبختانه از دبستان که با این چالش رو به رو بودم تا الان که دانشجو هستم تونستم یک تعادلی بین این دو برقرار کنم و علاوه بر مقام ها و موفقیت های پینگ پنگ، در تحصیل هم موفق بودم و با معدل بالا در مدرسه و دانشگاه و حضور در رشته کاردرمانی که از رشته های خوب توانبخشی هست این موضوع رو ثابت کردم که با برنامه ریزی درست میشه به هر دو رسید.
✓یکم در مورد خانوادتون بگید و اینکه چه نقشی در مسیر زندگیتون داشتند؟
: خانواده من همیشه مشوق من بودن هم در تحصیل و هم ورزش و برای ورزش کردنم ممانعتی که ایجاد نکردن هیچ، بلکه مسیر رو هموار هم کردن.
در کل خانواده ورزشی ای دارم و خواهرم هم در رشته پینگ پنگ فعالیت میکنه و پدر و مادرم هم ورزش میکنند برای همین همیشه حامی من بودند و امکانات رو برای من فراهم کردند.
البته که اولویت اولشون همیشه تحصیل بوده است.
✓در حال حاضر کسی رو الگوی خودتون میدونید؟
:اینکه بخوام شخص خاصی رو به عنوان الگو قرار بدم خیر ولی سعی میکنم از ویژگی های مثبت هر فردی و تجربه هاش درس بگیرم چون بالاخره هیچکس اونقدر کامل نیست که بخوایم اون رو مبنای تمام زندگیمون قرار بدیم. در کل سعی میکنم برای خودم زندگی کنم و اونجور که فکر میکنم درسته رفتار کنم.
✓تیم تان را چطوری ارزیابی میکنید؟
: امسال تیم خیلی خوبی داشتیم و حدسم این بود که قهرمان میشیم ولی متاسفانه به دلیل کرونا بازی های تیمی رو حذف کردن و به جای ۴ نفر، ۲ نفر اعزام میشه برای مسابقات انفرادی و دوبل که شانس مدال هم هستیم.
آقای ایمان قاری زاده به همراه من برای مسابقات اعزام میشیم و شرایط خوبی هم داریم.
ضمن اینکه آقای سینا سنایی و حمزه کمری نیا به عنوان مربی و سرپرست زحمت زیادی میکشن و ازشون تشکر میکنم.
✓بزرگترین دغدغه الانتون چیه؟
: در حال حاضر به فکر المپیاد هستم و امیدوارم نتیجه مطلوب رو کسب کنیم.
در کنار اون هم مسئولیت هایی در دانشکده توانبخشی هست که امیدوارم بتونم از عهده شون بر بیام.
✓بعنوان حرف آخر چیزی هست که دوست داشته باشید بگید ؟
: فکر میکنم تشکر های لازم رو از تمام کسانی که برام زحمت کشیدن انجام دادم.
فقط میمونه تشکر ویژه از شما و خبرگزاری مفدا که تلاش میکنید به نحو احسن اخبار دانشگاه رو پوشش بدید و در نهایت امیدوارم بعد از بازگشت از مسابقات اگر مدال آوردیم مسئولین فراموشمون نکنند و بروند تا المپیاد بعدی.
مصاحبه کننده: نرگس ظهیری دانشجو خبرنگار مفدااهواز
ارسال نظر