به گزارش مفدا-جهرم،گزارشگر مفدا به سراغ دکتر مرضیه رحیمی پور، استادیار گروه علوم تشریح دانشگاه علوم پزشکی جهرم، عضو فعال فرهنگی و برگزیده جشنواره هدهد در سال ۱۴۰۰ که این روزها عنوان استاد نمونه دانشگاه نیز برازنده ایشان شده است، رفته تا با این فعال فرهنگی گفتگویی دوستانه داشته باشد.
تمام گفتگو با دکتر مرضیه رحیمی پور؛
* لطفا خودتان رو معرفی بفرمایید و کمی از خود و خانواده بگویید.
مرضیه رحیمی‌پور هستم، استادیار گروه علوم تشریح دانشگاه علوم پزشکی جهرم. بنده در ۱۸ آذر ماه سال ۱۳۶۲ در شهرستان مرودشت متولد شدم. دوران کودکی و دانش آموزی من در این شهرستان سپری شد و پس از آن دوران دانشجویی را در شهرها و استان‌های مختلفی پشت سر گذاشتم.
به دلیل علاقه وافر بنده به ورزش و به ویژه بهره‌مندی از پتانسیل و توانمندی لازم در رشته والیبال از مقطع دبیرستان با جدیت به این ورزش پرداختم، و بنابراین مصمم به ادامه تحصیل در رشته تربیت بدنی شدم. در سال ۸۲، علیرغم پذیرفته شدن در رشته تربیت بدنی در دانشگاه اهواز، به دلیل مشکلات ناشی از فوت پدر، از جمله تنهایی و افسردگی مادر، نگهداری از مادر را بر علاقه شخصی مقدم دانستم و در نزدیک‌ترین دانشگاه به محل زندگی مشغول به تحصیل شدم. و اینگونه بود که مسیر زندگی من تغییر یافت... گرچه مادر در ادامه راه مرا تنها گذاشت و آسمانی شد، اما به برکت دعای خیر ایشان، با وجود تمام سختی‌ها و مشکلات مسیر هموار شد.
دوران دانشجویی با تحصیل در مقطع کارشناسی زیست شناسی عمومی آغاز شد و پس از گذراندن دوره کارشناسی ارشد در رشته علوم تشریح با ادامه تحصیل در رشته علوم تشریح در مقطع دکترا به پایان رسید.
*دارای فرزند هستید؟ اگر نه، برنامه‌ای برای فرزندآوری در کنار این همه فعالیت دارید؟ و اگر بله از شیرینی دانشتن فرزند بگویید.
در واقع فرزندی ندارم اما سختی‌ها و شیرینی‌های آن را با تمام وجودم تجربه کردم؛ از لذت اولین قدم‌ها و اولین کلماتی که دست و پا شکسته ادا می‌کند تا بی‌خوابی‌های شبانه و حوادث تلخی که دل هر مادری را به لرزه می‌افکند. به دلیل شرایط تلخی که زندگی برای من رقم زد، طی سالیانی نگهداری از فرزندان برادرم، به عهده من بود. این دوران که با سال‌های آخر تحصیل در مدرسه و بخشی از دوران دانشجویی من و آمادگی برای کنکورهای علمی در مقاطع مختلف همزمان بود، با وجود تمامی مشکلات خالی از لطف نبود، و من مادر بودن را با تمام وجودم تجربه کردم. کوله بار تجربه مادری‌ام را مدیون این دوران هستم.
از آن روزها سال‌هاست که می‌گذرد اما خبر موفقیت و تلاش فرزندان معنوی‌ام، خستگی آن روزها و شب‌ها را از تنم دور می‌کند و خوشبختی و سلامتی‌شان را لحظه لحظه از درگاه حق طلب می‌کنم.
*به نظر شما حضور در فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی و دانشگاهی مغایرتی با تشکیل خانواده و داشتن فرزند دارد؟
به نظر بنده کانون خانواده عنصری مجزا از جامعه نیست، بلکه شکل‌گیری و تقویت بنیان خانواده در دل یک جامعه صورت می‌پذیرد، بنابراین استحکام پایه‌های هر بخش مستلزم تقویت دیگری می‌باشد.
بر همین اساس فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی و دانشگاهی نه تنها مغایر با تشکیل خانواده و داشتن فرزند نیست بلکه بسیار کمک کننده خواهد بود.
*از چه سالی با دانشگاه علوم پزشکی جهرم همکاری دارید؟
در سال ۱۳۹۸ پس از کسب بالاترین امتیاز در فراخوان جذب هیات علمی ضریب کا که توسط دانشگاه علوم پزشکی جهرم برگزار شد، از دهم شهریور ماه همان سال در گروه علوم تشریح به عنوان استادیار مشغول به خدمت شدم.
*در این مدت در چه زمینه‌هایی در دانشگاه و بیرون از آن فعالیت داشتین؟
از اونجایی که بنده به صورت تمام وقت، متعهد به خدمت به این دانشگاه می‌باشم، تمامی فعالیت‌های اینجانب درون دانشگاهی و مرتبط با دانشگاه بوده و خارج از دانشگاه به فعالیت دیگری مشغول نمی‌باشم. طی سال‌های گذشته تاکنون علاوه بر مسئولیت خطیر بنده در حیطه آموزش در گروه علوم تشریح، در کمیته‌ها و زیر کمیته‌های مختلف مرکز مطالعات و توسعه آموزش دانشگاه و انجمن‌های معاونت فرهنگی افتخار همکاری داشتم.
در سال ۱۴۰۰ به عنوان سرپرست تیم المپیاد علمی دانشجویی سیزدهم در خدمت دانشجویان عزیز بودم، و از سال ۱۴۰۰ تاکنون به عنوان مسئول دفتر استعدادهای درخشان دانشگاه، مسئول کمیته دانشجویی توسعه آموزش و استاد مشاور انجمن علمی دانشجویان پزشکی در خدمت دانشگاه و دانشجویان گرامی هستم. علاوه بر این از آغاز فعالیت در این دانشگاه به عنوان استاد مشاور در خدمت دانشجویان عزیز از دانشکده‌های مختلف می‌باشم.
همچنین در این مدت افتخار شرکت در جشنواره‌های علمی و فرهنگی متفاوتی را داشتم، از جمله جشنواره قرآن و عترت هدهد که موفق به کسب رتبه اول دانشگاهی شدم. دیگری شرکت در جشنواره درون دانشگاهی شهید مطهری که دو سال پیاپی به عنوان صاحب فرایند برتر جشنواره معرفی شدم.
شرکت در کارگروه‌های علمی و توانمندسازی مختلف از دیگر فعالیت‌های بنده در طی سال‌های خدمت در دانشگاه علوم پزشکی جهرم می‌باشد.
*درخشش شما در جشنواره بزرگ هدهد در چه سالی بوده و چگونه در جشنواره‌ی وزارت بهداشت به موفقیت رسیدین؟
بنده در بیست و پنجمین جشنواره قرآن و عترت هدهد که در سال ۱۳۹۹ برگزار شد در رشته سبک زندگی قرآنی موفق به کسب رتبه اول دانشگاه شدم.
به نظر بنده شرکت در چنین رویدادها و جشنواره‌های ارزشمندی یک منبع هدایتی و امیدبخش جهت پیشبرد بهتر تمامی امور زندگی می‌باشد، به ویژه رشته سبک زندگی قرآنی که نکات بسیار ارزشمندی به من آموخت، که به چراغ هدایتی در مسیر زندگی من مبدل شد.
* خودتان علت این پیشرفت و موفقیت را چه می دانید؟
اگر موفقیت و پیشرفتی احساس می شود، فقط و فقط به لطف و حمایت پروردگار یکتا است و این بدون اغراق و هیچ کلیشه‌ای است، چون هر زمان که به گذشته می‌اندیشم، گذر از این همه سختی و مشکلات در ذهنم ناممکن می‌شود و این جز با همراهی و لطف خداوند منان مقدور نیست.
* چه کسانی در موفقیت شما برای رسیدن به اهدافتان؛ شما را همراهی کرده‌اند؟
موفقیت‌هایم را مدیون پدر و مادری از جنس خدا هستم که هرچند کوتاه از حضور پر مهرشان بهره بردم، اما به حق الگوهایی مثال‌زدنی از انسانیت، گذشت، مهربانی، فداکاری، خیرخواهی و از خودگذشتگی بودند. شاید از انسان‌های صالح و نیک گذشته‌های دور در عصر حاضر شنیدن چندان ملموس نباشد، اما من در زمان خودم به چشم دیدم و با روح و جانم حس کردم که می‌شود تمام قد خوب بود.
*آیا مشارکت در برنامه‌های فرهنگی و کار در دانشگاه تاثیر منفی بر زندگی خانوادگی شما داشته است؟
در رابطه با تاثیر فعالیت‌های مرتبط با دانشگاه بر زندگی شخصی نمی‌توان با صراحت به تأثیر منفی اشاره کرد، چون دانشگاه محل تعلیم و تربیت و رشد است و این خود نقطه قوت امر است و هر چند مدتی که باید در اختیار خانواده بود محدودتر می‌شود، اما با خودسازی و رشد فردی در این محیط می‌توان به این مدت کم غنا بخشید.
بنابراین تربیت صحیح فرزندان و تقویت بنیان خانواده بدون تعاملات اجتماعی و رشد فرهنگی میسر نخواهد بود.
*کمی در خصوص سختی‌ها وشیرینی‌های زندگی متاهلی در کنار آموزش/پژوهش/و کار های فرهنگی صحبت کنید.
* آیا توصیه‌ای به دانشجوها دارید؟
ضمن آرزوی سلامتی و موفقیت روز افزون برای همه‌ی دانشجویان عزیز، از تمامی دانشجویان گرامی استدعا دارم که از پتانسیل‌های ارزشمندِ سنین جوانی، نهایت استفاده را ببرند و اجازه ندهند که مشکلات و موانعی که طی مسیر با آن روبرو می‌شوند، آن‌ها را دلسرد و متوقف کند. ایمان به وجود خداوند مهربان و رحیم، امید را در وجود ما زنده نگه می‌دارد که اگر آن را با تلاش و کوشش گره بزنیم، موفقیت قطعی و نزدیک خواهد بود.
و سخن آخر... ر.
ای کاش که دست ما سبب ساز شود از سینه‌ی ما محبت ابراز شود
دستی که گره گشای مردم باشد بهتر ز لبی که با دعا باز شود
ارسال نظر