به گزارش مفدا کرمانشاه، خود مراقبتی یک نگرانی محوری در پرستاری است و حدود یک دهه است که پژوهش‌های پرستاری بر این مسأله تاکید کرده‌اند. انسان در طول عمر خود، همیشه در حال تغییر و حرکت بین سلامت و بیماری است و قطعاً بازیابی سلامتی پس از ایجاد اختلالات سلامتی و بهداشتی، بیش از هر عامل دیگری به آگاهی و همکاری فرد وابسته است. فرد برای مراقبت از خود نیاز به آموزش دارد و آموزش باعث حفظ و توسعه سلامتی در جامعه می شود و مزایای زیادی را در بر خواهد داشت به علت ارتباط قویِ بین خانواده و وضعیت سلامتی اعضای خانواده، آموزش به اعضای خانواده درجهت کنترل بیماری و هم چنین پیشگیری بسیار مفید می‌باشد. در هنگام مراقبت از یک بیمار، خانواده وی نیازمند درک صحیح از بیماری می‌باشند و مطالعات نشان می‌دهد که علی‌رغم اهمیت و ارزش بالای آموزش به بیمار، آموزش نامناسب از اصلی‌ترین شکایات بیماران در بخش‌های مختلف مراقبتی می‌باشد. وظیفه پرستار در کنار مراقبت از بیمار، کمک به خانواده در جهت افزایش امید و اعتماد است؛ چنین عملکردی باعث ارتقای کیفیت سالمت و رفاه خانواده خواهد شد.

روش ها :

این مطالعه از نوع مروری روایتی است که در سال ۱۳۹۸ انجام شده است. جامعه پژوهش شامل کلیه مقالات علمی در زمینه تاثیر آموزش خانواده محور بر خود مراقبتی در بیماران است که در یکی از پایگاه‌های اینترنتی مقالات، نمایه شده باشد.

یافته ها :

در جستجوی وسیع اولیه ۵۰۰ مقاله در زمینه‌های مختلف با کلید واژه‌های مورد بررسی به دست آمد، بعد از حذف موارد تکراری و نامربوط ۴۲ مقاله که مرتبط‌تر با موضوع و حاوی نتایج کلیدی بودند، استخراج شده و خالص نتایج آن ارائه گردیده است.

آموزش خانواده محور :

در سال‌های اخیر مفهوم بیمار و خانواده جایگاه خاصی را در مطالعات پزشکی و پرستاری به خود اختصاص داده است و میتواند یکی از ملزومات پرستاری باشد. خانواده محور از مفاهیم اصلی مطرح شده در پرستاری است و تمام اعضای خانواده را تحت تاثیر بیماری عضوی از خانواده می‌داند. در این نوع آموزش، تاکید بر مشارکت پرستار، بیمار و خانواده در جهت شناسایی نیاز بیمار و برنامه ریزی بهداشتی می‌باشد. آموزش به خانواده با تغییر رویکرد سیستم بهداشتی به سمت سلامت محوری به یکی از نقش های اساسی پرستاران تبدیل شده است.

خودمراقبتی:

امروزه مفهوم خود مراقبتی توجه زیادی را به خود جلب کرده است. خودمراقبتی فعالیت هایی است که یک فرد در یک محدوده زمانی آغاز کرده و برای حفظ زندگی، عملکرد سالم و توسعه فردی و سلامتی انجام میدهد و تحت تاثیر دانش، مهارت، ارزش‌ها، انگیزش، کنترل و کارآیی است و بر جنبه هایی از مراقبت که تحت کنترل فرد قرار دارد، تأکید دارد.

نتیجه گیری:

بنابراین استفاده از آموزش خانواده محور و به کارگیری الگوهایی مانند توانمندسازی خانواده محور می‌تواند در ارتقاء رفتارهای خودمراقبتی افراد موثر بوده و تاثیر آن نیز در مطالعات متعدد تایید گردیده است. توانمندسازی خانواده باعث افزایش دانش، نگرش و بهبود عملکرد می‌شود، توان خود مراقبتی را افزایش داده و منجر به بهبود کیفیت مراقبت و تسریع در بهبود بیماران وکاهش عوارض بیماری میگردد.

جهت خواندن نسخه اصلی مقاله وارد لینک زیر شوید:

https://smsj.sums.ac.ir/article_47087.html