این روزها در فضای مجازی شاهد جولان شایعاتی در خصوص مغناطیسی شدن بدن بعد از واکسن کرونا هستیم که می‌رود تا در جامعه ما به یک باور غیرقابل انکار تبدیل شود. به عنوان یک ایمونولوژیست و عضو کوچکی از جامعه پزشکی بر خود لازم می دانم که در این خصوص توضیحاتی را به سمع و نظر مخاطبان عزیز برسانم. ما از دیر باز در گوشه و کنار جهان به کرات شاهد آهن‌ربایی بودن بدن برخی افراد صرف نظر از تزریق واکسن یا داروی خاصی بوده‌ایم. اما هیچ‌گاه خاصیت آهن ربایی این افراد را به عامل خاصی نسبت نداده‌ایم. اکنون چه می‌شود که در  رسانه‌ها و در فضای مجازی این همه به موضوع تأثیر واکسن‌های کرونا بر مغناطیسی بودن بدن پرداخته می‌شود به طوری که کمتر کسی را می‌توان یافت که چسبیدن قاشق را روی پوست خود امتحان نکرده باشد.

کمیته ساماندهی تحقیقات کووید-۱۹ وزارت بهداشت در گزاره برگ شماره ۲۸ اعلام کرد که اگر این واکسن‌ها قابلیت ایجاد یک میدان مغناطیسی را در بدن داشته باشند باید این دو خصوصیت را دارا باشند:

اول اینکه محتویات خود واکسن‌ها بایستی خواص مغناطیسی داشته باشند. که در ادامه نگاهی به ترکیبات این واکسن ها خواهیم داشت. 

دوم اینکه این واکسن ها بتوانند خاصیت مغناطیسی را در بدن القا کنند. بنابراین بهتر است ابتدا نگاهی به ترکیبات واکسن ها داشته باشیم و سپس به تجزیه و تحلیل ادعای غیر علمی این روزها بپردازیم.  اگر چه ترکیبات موجود در واکسن ها ممکن است بسته به نوع واکسن متفاوت باشند اما به طور کلی همه واکسن‌ها اعم از واکسن‌های کرونا و یا واکسن‌های دیگر شامل این ترکیبات پایه هستند: عامل بیماری‌زا، موادی جهت پایداری و نگهداری واکسن، مواد ضد میکروبی جهت جلوگیری از آلوده شدن واکسن، موادی جهت افزایش ایمنی زایی واکسن که اصطلاحا به آنها ادجوانت گفته می‌شود. حال نگاهی دقیق‌تر به ترکیبات تشکیل دهنده تعدادی از واکسن‌های رایج کووید- ۱۹ خواهیم داشت.

البته در سایت CDC و همچنین مقالات معتبر ترکیب ضد میکروبی تیمرزال (Thimerosal) که از مشتقات جیوه است در برخی از واکسن‌های کرونا وجود دارد. در آمریکا از سال ۲۰۰۱ در واکسن MMR و اکثر واکسن‌ها استفاده از جیوه ممنوع شد. اما حتی الان در واکسن آنفلوانزا، آبله مرغان و چند واکسن دیگر Thimerosal وجود دارد و این ترکیب منحصر به واکسن‌های کرونا نیست. ذکر این نکته لازم است که القا خاصیت آهن‌ربایی این واکسن‌ها نمی‌تواند مربوط به ترکیبات جیوه و یا وجود فسفات آلومینیوم و آلومینیوم کلراید باشد که بعنوان ادجوانت به واکسن‌ها اضافه می شوند. چرا که مقدار این مواد در واکسن‌ها به حدی نیست که باعث ایجاد خاصیت مغناطیسی بدن شود. علاوه بر این اثرات این مواد با تبدیل شدن به ترکیبات دیگر پس از مدتی از بدن پاکسازی می‌شود. همچنین با توجه به این‌ که غشاء سلول‌ها دارای بار الکتریکی هستند، در صورتی که بدن ما در اثر واکسن دچار اثرات مغناطیسی شود نظم سلول‌های ما به هم ریخته و کارکرد بسیاری از آن‌ها دچار اختلال خواهد شد.

در پایان باید به این نکته اشاره داشت که ممکن است قبل از شیوع کرونا و تزریق واکسن هم بدن ما به علت چربی و رطوبت روی پوست قادر به جذب فلزات بوده اما کسی این مورد را آزمایش نکرده است.  هم اکنون که بازار شایعات و اظهارنظرهای غیر کارشناسی در فضای مجازی رواج پیدا کرده است همه افراد جامعه اقدام به آزمایش اتصال فلزات به بدن خود نموده‌اند. نکته قابل تأمل این است که فلزات به بدن برخی افراد که هرگز واکسن نزده‌اند و یا مبتلا به کرونا نشده‌اند هم متصل می‌شود و از طرفی جواب آزمایش اتصال فلزات به بدن در برخی افراد که واکسن زده اند هم منفی است.

با تمام این تفاصیل باید بگویم صرف نظر از اهداف آنان که با اظهارنظرهای غیر کارشناسی اقدام به ایجاد بدبینی مردم نسبت به واکسن کرونا می‌کنند، تحقیقات علمی و غیرمغرضانه نیاز است تا به طور علمی به این ادعاها پاسخ داده شود.