روز درختکاری اولین بار در سال 1872 و در ایالت نبراسکای آمریکا برگزار شد که در آن چیزی حدود بیش از یک میلیون درخت کاشته شد. بعد از گذشت یک مدت این مناسبت به آخرین جمعه ماه آوریل انتقال پیدا کرد. در فرهنگ کشور ما نیز  عمل درختکاری از پشتوانه تاریخی و ملی بسیاری برخوردار است. تا جایی که بنا بر منابع بسیاری در ایران باستان اصولا جشن های بسیاری برای این کار برگزار می گشته است. به همین دلیل نیز اهمیت این روز جدا از سایر کشورهای دنیا در کشور ما بسیار زیاد است و مورد توجه افراد بسیاری قرار می گیرد. برگزاری و گرامیداشت روز درختکاری حرکتی نمادین است که در آستانه بهار اتفاق می افتد و درواقع یکی از روزهای سال است که در آن مردم تشویق به کاشتن نهال می‌شوند. این روز معمولاً در روزهای پایانی زمستان یا روزهای نخست بهار است.. روز درختکاری در بسیاری از کشور های جهان گرامی داشته می‌شود.روز درختکاری می‌تواند از چند جنبه مهم باشد، یکی از آنها توجه بیشتر به حیاط و فضای سبز منزل است. حیاط آپارتمان‌ها و خانه‌های ویلایی می‌توانند در 15 اسفند به بهترین وجه ممکن برای کاشت نهال و گیاهان مختلف آماده باشند. 

اهمیت درختکاری در اسلام هم بالا بوده است و در ادیان و فرهنگ های مختلف جهان، درخت و درختکاری جایگاه خاصی دارد. دین مقدس اسلام نیز بشر را به کاشت درخت تشویق و ترغیب کرده است و بعضی از بزرگان دین به این امر اشتغال داشته اند. حضرت علی علیه السلام در مدینه باغ های خرمای فراوانی به وجود آورد و بیشتر آنها را در راه خدا وقف کرد. پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم  در این باره می فرماید: «اگر شخصی درختی بکارد یا مزرعه ای را به زیر کشت ببرد و انسان ها، حیوانات یا پرندگان از آن بخورند، این کار صدقه ای از طرف آن شخص شمرده می شود». نیز در روایتی معتبر از یکی معصومین (ع) منقول است که: “حتی اگر دیدید قیامت بر پا شد و شما مشغول کاشتن درختی بودید، ازاین عمل نیک خود دست برندارید”. و این نشانگر تاکید و توصیه اولیای اسلام به حفظ و حراست از درختان و اهمیت درختکاری است.