به مناسبت میلاد حضرت زینب سلام الله علیها و هفته پرستار، بر آن شدیم تا گفتگویی با دبیر سرویس فرهنگی که دانشجوی ترم آخر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی گیلان است و از ابتدای روزهای کرونا به دور از خانواده در این استان مشغول خدمت به مردم کشورش است، داشته باشیم. 

لطفاً خودتان را معرفی کنید. 
فائزه سبحانی فر هستم، ترم ۸ پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی رشت و در چند قدمی فارغ التحصیلی از این رشته و دانشکده.

رشته تحصیلی شما، پرستاری است، لطفا در مورد آن توضیح بفرمایید. 
پرستاری برخلاف تصور عموم که تنها در تزریقات، خلاصه می‌شود، دنیایی از مفاهیم متفاوت در خود دارد. من هم قبل از ورود به این رشته، تصور درستی از آن نداشتم اما در پایان مسیر تحصیلی‌ام به رسالت بزرگ آن تا حدودی، پی برده‌ام.
پرستار تنها کسی است که در تمام طول شیفت خود با بیمار در تبادل است؛ مراقبت‌های عمومی که پزشک تجویز کرده، مراقبت و فرایندهای پرستاری که خود تشخیص داده را انجام می‌دهد و در کنار همه‌ی این‌ها، باید انرژی منفی بگیرد و انرژی مثبت، انتقال دهد.

نقاط ضعف و قوت خودتان به عنوان فردی که در زمینه پرستاری، مشغول به کار است را اگر ممکن است، بفرمایید.
به‌عنوان نقطه ضعف می‌توانم به کم‌علاقگی تحت تاثیر عوامل مختلف درونی و بیرونی، اشاره کنم که ممکن است در ادامه راه باعث کاهش انگیزه حرفه‌ای شود.
و به‌عنوان نقطه مثبت، حس همدلی که مرا به انجام هر کاری که در توانم هست برای مددجو، وا می‌دارد.

از سختی‌های کار پرستاری در این ایام برایمان بگویید.
در کنار کم لطفی‌هایی که همیشه و قبل از کرونا نیز در حق همکارانمان شده و به تبع  دلسردی را برای بسیاری به همراه داشته، کرونا نیز بار زیادی را بر دوش پرستاران گذاشت. همانطور که گفتم پرستار در طی شیفت خود در تماس مستقیم با بیمار و همراهان اوست و ماهیت ویروس کرونا نیز به گونه‌ای است حتی افراد به ظاهر سالم ممکن است حامل آن باشند و ندانند و منتقل کنند؛ از این رو این اضطراب برای پرستاران و خانواده‌های آن‌ها از ابتدای امر تاکنون وجود داشته و تاثیرات منفی آن را نمی‌توان نادیده گرفت.
از سویی افزایش تعداد بیماران در بیمارستان، همواره بیشترین فشار را به پرستاران اعمال می‌کند و طی ده ماه گذشته، بار کاری کادر درمان و پرستاران، بیش از توان یک انسان معمولی شده است.

شما دبیر سرویس فرهنگی مفدا و فعال فرهنگی دانشگاه هستید؛ اگر امکان دارد در مورد چرایی فعالیت و این تجربه برای ما، صحبت کنید.
اعتقادم بر این است که "تک بُعدی بودن، ویژگی و تجربه خوبی نیست." و به این دلیل در دوران دانشجویی به دنبال فعالیت در زمینه‌های مختلف و ادامه آن‌ها در نهادهای مورد علاقه‌ام رفتم که "مفدا" ماندگارترین آن‌ها بود. بدون اغراق، مفدا، دوست داشتنی‌ترین تجربه من در طول این سال‌ها بوده و چیزهای بسیار زیادی را از آن یاد گرفته‌ام. سایر نهادها و فعالیت‌های فرهنگی نیز تجربیات مهمی را برای من به ارمغان آوردند که قطعا در طول زندگی به کار خواهد آمد.

آیا در پیک کرونا هم در بیمارستان ها حضور داشتید و آیا می توانستید بهانه‌ای بیاورید و حضور پیدا نکنید؟
نیمه دوم خرداد و اول تیر و همچنین از ۱۵ شهریور در بخش‌های مختلف بیمارستان‌های رشت بودیم؛ به دلیل کاهش روزهای کارورزی، غیبت به منزله حذف واحد بود و به این دلیل، بهانه و غیبت در بیمارستان، ممکن نبود.

چند وقت است خانواده خود را ندیده اید و چه حرفی برای خانواده‌ها دارید؟
از ۱۵ شهریور تاکنون نتوانسته‌ام خانواده‌ام را ببینم و امیدوارم به زودی در کنارشان باشم.
امیدوارم خانواده‌ها با انطباق بر معیارهای اصولی و اساسی و رعایت اصول بهداشتی در کنار هم باشند و لذت ببرند.

به عنوان آخرین سوال، اگر خاطره‌ای از دوران کار در بیمارستان دارید، خوشحال می‌شویم بشنویم. 
خاطره‌ها در طول این چهار سال، فراوان است اما قشنگ‌ترین آن‌ها، حضور در اتاق عمل و تولد نوزادان در آن بازه بوده است.

و سخن آخر...
امیدوارم در کنار ریشه‌کنی کرونا، پرستاران به جایگاه و حقوق خود برسند و بتوانند تمام انگیزه و انرژی‌شان را برای بهبود بیماران، به کار گیرند.