عاشورا سالروز عروج خونین سبک بالان عاشقی است که با شهادت خویش حماسه ای جاودانه آفریدند. عاشورا فریاد سرخی است که از خاک کربلا برمی خیزد، طنین بیدارباشی است که تمامی اعصار و قرون را در می نوردد و با رنج مظلومان تاریخ آمیخته می شود و به ابدیت پیوند می خورد. نهضت عاشورا حقیقتی را آشکار می کند که در هجوم ابرهای فتنه و تحریف  آن دوران گم گشته بود. آری! نه کربلا به یک سرزمین محدود می شود و نه عاشورا در غروب یک روز پایان می یابد.  
از ویژگی های برجسته نهضت عاشورا پیوند دادن دین با سیاست، اقامه نماز و به ویژه نماز اول وقت، حفظ آزادگی و شرافت انسانی، حفظ آزادگی و شرافت انسانی، عدالت خواهی و ظلم ستیزی، رضا و تسلیم در برابر فرمان خداوندی، دعوت به بردباری در برابر مصیبت هاست. عاشورا، تاریخ پیروزی حسین بن علی (ع) را به گواهی نشسته است، پیروزیی که از بستر جهاد و متن خون شکوفا شد و آرمانهای والای اورا با جریان تاریخ، نسل به نسل  برای بشریت واگویه کرد.

واقعه عاشورا سراسرعبرت و پندآموزی است. درس عشق و معنویت، درس عرفان و معرفت، درس آزادی و آزادگی، درس ایثار و گذشت و فداکاری، درس استقامت و پایمردی، درس حق‌گرایی و صداقت، درس شجاعت و حریت و درس عبادت و عبودیت است.
عزاداری برای حسین(ع) تمرین هم سفر شدن با کاروان عاشورا و مایه تلطیف روح و صفای دل برای شناخت ژرفای حماسه سرخ حسین(ع) است. پس گریه بر حسین(ع) تقلاّیی است برای حسینی شدن، کربلایی زیستن و عاشورایی مُردن و کوششی است برای یاد گرفتن عمیق ترین درس های تربیتی، اخلاقی و انسانی عاشورا. این است که اشک بر حسین(ع) انسان را به مقصود می رساند و «چشم کسی که بر حسین(ع) بگرید، روزی که چشم ها گریان است، گریان نخواهد بود.»

احادیثی از حضرت اباعبدالله الحسین(ع)
- عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند. (بحارالانوار، ج ۹۳، ص ۲۹۴)
- گریه‌ از روی‌ ترس‌ از خدا، موجب‌ رهایی‌ از آتش‌ است. ( مستدرک‌ الوسائل، ج‌ ۱۱، ص ۲۴۵)
- هیچ‌ امری‌ را نپذیر مگر آن که‌ خودت‌ را شایسته‌ آن‌ بدانی. (اعیان الشیعه، ج۱، ص ۶۲۱)
- بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هر ناخالصی و حیله و تزویر پاک است. (فرهنگ سخنان امام حسین، ص ۴۷۶)
- از حضرت امام حسین(ع) ‌ پرسیدند فضیلت‌ چیست؟ فرمودند: مالک‌ زبان‌ بودن‌ و ‌نیکی‌ کردن. ( بلاغة‌ الحسین(علیه‌السلام)، ص ۳۳۲)

امام حسین(ع) در کلام معصومین
رسول خدا(ص) فرمود: ای فاطمه! در روز قیامت هر چشمی گریان است، مگر چشمی که بر مصیبتهای حسین گریسته باشد، که خندان و به نعمتهای بهشتی شادمان است. (بحارالانوار: ۴۴/۲۹۳)
رسول خدا (ص) فرمود: همانا برای شهادت حسین حرارت و گرمایی در دلهای مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود.
امام سجّاد(ع) فرمود: هر مۆمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین بن علی اشک‌بار شود تا اشک بر گونه‌ اش جاری گردد، خداوند او را سالهای متمادی در غرفه‌ های بهشتی جای می ‌دهد. (کامل الزیارات: ۱۰۶)
امام صادق(ع) فرمود: همانا حسین محزون کشته شد، پس هر محزونی که زیارت کند حسین را، برای خدا سزاوار است که او را خوش‌حال بازگرداند. (بحارالانوار: ۹۸/۴۵) 
امام رضا(ع) فرمود: بر شخصی چون حسین باید گریست، زیرا گریه بر او موجب آمرزش گناهان بزرگ می‌شود.
(بحارالانوار: ۴۴/۲۸۳)