به گزارش مفدا –جهرم " کارگاه آموزشی احیای قلبی ریوی (CardioPulmonary Resuscitation)ویژه کارکنان و دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی جهرم با هدف افزایش سطح آگاهی و مهارت شرکت کنندگان و با تدریس محمد رحمانیان برسنل اورژانس جهرم در سالن شهید قادری برگزار شد.
در این کارگاه آموزشی گفته شد :
احیای قلبی ریوی (CardioPulmonary Resuscitation) که CPR هم نامیده می شود، به مجموعه ای از اقداماتی گفته می شود که توسط افراد آگاه و حاضر در صحنه برای بازگرداندن اعمال دو عضو حیاتی قلب و ریه و رساندن خون و اکسیژن به مغز برای جلوگیری از آسیب مغزی، انجام می شود.
مراحل احیا
قبل از هرگونه اقدامی جهت انجام احیای قلبی تنفسی هر مصدوم اطمینان حاصل کنید بیمار ایست قلبی شده است.
علائم و نشانه های ایست قلبی بسیار واضح است. (از بین رفتن ناگهانی هوشیاری)
شانه های فرد را تکان می دهیم و او را صدا می زنیم هیچ واکنشی نشان نمی دهد
عدم وجود تنفس یا تنفس غیر طبیعی، و از همه مهمتر عدم وجود نبض
. برای ارزیابی تنفس بیمار، باید صورت خود را به دهان مصدوم نزدیک کنیم تا همزمان بتوان حرارت تنفس، صدای تنفس و حرکت قفسه سینه را ارزیابی کرد.
برای بررسی وجود نبض در بزرگسالان باید نبض کاروتید را که محل آن روی گردن و اولین فرورفتگی در دو طرف گلو است را لمس کنیم.
این کار باید در مدت کمتر از ۱۰ ثانیه انجام شود تا زمان برای احیا از دست نرود.
اگر فرد احیاگر نتواند وجود نبض را بررسی کند می تواند به وجود علائم قبلی عدم هوشیاری و تنفس بسنده کند.
بعد از تایید ایست قلبی تماس با اورژانس و درخواست کمک
. سپس باید از امنیت مکان مطمئن شد. بیمار را به پشت روی یک سطح سفت (مثلاً زمین) قرار می دهیم
اقدام بعدی شروع بلافاصله ماساژ قفسه سینه است
فشار را باید به صورت عمودی بر یک سوم انتهایی استخوان جناغ سینه وارد کنیم. فشارهای سینه ای باید حداقل ۵ سانتی متر قفسه سینه بیمار را به پایین ببرد
در صورتی که فرد آموزش دیده باشد، سیکل هایی مشتمل بر ۳۰ بار فشردن قفسه سینه و به دنبال آن دو بار تنفس مصنوعی را تا زمان رسیدن نیروهای امدادی انجام دهد
در مورد تنفس دهان به دهان، سر بیمار را مختصری به عقب خم می کنیم، با یک دست چانه بیمار را به بالا می کشیم و با دست دیگر سوراخ های بینی بیمار را می بندیم. یک تنفس عمیق انجام داده و با قرار دادن لب های خود به روی لب های بیمار در عرض یک ثانیه به بیمار تنفس می دهیم. با بالا آمدن قفسه سینه بیمار مطمئن می شویم که تنفس با موفقیت داده شده است. بلافاصله تنفس دوم را با همان شرایط قبل به بیمار می دهیم. بین دو تنفس باید یک ثانیه زمان طول بکشد.
به صورت کلی در زمانی کمتر از ۵ ثانیه دو تنفس به بیمار می دهیم و بلافاصله ۳۰ فشار سینه ای و مجدداً تنفس. این الگو به مدت ۲ دقیقه و یا ۵ سیکل انجام می شود و بعد از آن مجدداً وضعیت فرد نیازمند احیا بررسی می گردد.
نکات مهم :
یکی از مهمترین نکات حین احیا، به حداقل رساندن توقف ها حین احیا است. باید فشارهای سینه ای را ادامه دهیم تا خونرسانی و اکسیژن رسانی به مغز متوقف نشود.
نکته مهم دیگر کیفیت و تعداد فشارهای سینه ای است. باید تقریباً هر ثانیه ۲ بار قفسه سینه را فشار داد. از نظر عمق هم باید در بزرگسالان ۵ سانتی متر و در کودکان ۴-۵ سانتی متر قفسه سینه را تحت فشار قرار داد.
در صورتی که ترشحاتی داخل دهان بیمار وجود داشت باید بیمار را به پهلو بچرخانیم تا ترشحات تخلیه شود و از ورود ترشحات به ریه ها و ایجاد عفونت ریوی پیشگیری شود.
ارسال نظر