به گزارش مفدا، با آغاز ماه محرم، در حالی که التهاب ناشی از اهانت به تصویر امام در مراسم ۱۶ آذر، هنوز فروکش نکرده بود، ماهواره‌ها و سایت‌های اینترنتی حامی جریان نفاق که هدفشان تنها ضربه زدن به انقلاب اسلامی و ایجاد تفرقه و دو دستگی در کشور بود تاسوعا و عاشورا را هدف جدید خود معرفی کردند.
تبلیغات گسترده در این باره اما سبب نشد تا در تاسوعا جمعیتی بیش از ۵۰۰ نفر در خیابان انقلاب جمع شوند و شعارهای انحرافی بدهند زیرا همه متوجه شده بودند که هدف از این حضور صیانت از آرای ملت و یا روشن شدن نتیجه انتخابات نیست بلکه هدف خدشه به نظام مقدس اسلامی است.
آن چنان که رهبر معظم انقلاب در دیدار فرمانده و پرسنل نیروی هوائی ارتش در تاریخ ۱۹ بهمن ماه ۸۸ فرمودند« مهمترین هدف از حوادث دوران فتنه بعد از انتخابات ۸۸ این بود که بین آحاد ملت شکاف بیندازند؛ سعیشان این بود.
برگزاری مراسم روز عاشورا در تکیه‌ها، حسینیه‌ها و مساجد سبب شد تا از ساعات اولیه صبح روز چهارم دی ماه ۱۳۸۸، جماعتی در خیابانهای مرکزی تهران، دست به اغتشاش و حرمت شکنی بزنند.
این افراد که به صورت سازماندهی شده بدون حمل هرگونه ادوات مخصوص عزاداران و دسته‌جات عزاداری، نمادهای سبز را حمل می‌کردند، به صورت سازماندهی شده از خیابانهای اسکندری به سوی تقاطع خیابان توحید، میدان فردوسی به سمت میدان انقلاب، میدان امام حسین(ع)، پل چوبی، خیابان حافظ به سمت چهارراه کالج و چهارراه ولی‌عصر حرکت کردند و با اخلال در عبور و مرور عزاداران و مردمی که در تردد به سمت مجالس عزاداری بودند، شعارهای انحرافی سردادند.
شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر اصل ولایت فقیه» را در حالی که دست‌های خود را بالای سر گرفته و سوت و کف می‌زدند، تکرار می‌کردند. و در این میان خود را نیز حامی یکی از جریان‌های انتخابات معرفی می‌کردند تا بتوانند به نیت شوم خود ظاهری موجه دهند.
این افراد که به چوب، چماق و سنگ مسلح بودند، پس از هر درگیری با نیروهای انتظامی و متفرق شدن، به خیابانهای فرعی هجوم می‌آوردند و به تخریب اموال عمومی بویژه شکستن شیشه‌ها می‌پرداختند.
این در حالی بود که سوت و کف زدن و رقصیدن در روزهایی که ملت ایران عزادار سرور و سالار شهیدان امام حسین(ع) بود دل مردم را بسیار به درد آورد.
مهمترین هدف از حوادث دوران فتنه‌ی بعد از انتخابات ۸۸ این بود که بین آحاد ملت شکاف بیندازند؛ سعیشان این بود.
آشوبگران در تقاطع اسکندری- آزادی با کندن میله‌های خطوط ویژه اتوبوس‌های تندرو و قرار دادن آن‌ها در وسط خیابان تلاش کردند تردد مردم را مختل کنند. این افراد هر خودرویی را که گمان می‌کردند ارتباطی با نیروهای انتظامی و یا مردم مسلمان و عزادار دارد، با سنگ مورد حمله قرار می‌دادند.
اغتشاشگران در تقاطع کریمخان- حافظ دو خودروی پلیس را آتش زدند. این افراد همچنین در مسیرهای اصلی مانند خیابان انقلاب و خیابان کریمخان اقدام به آتش زدن سطل‌های زباله و قرار دادن آن‌ها در وسط خیابان کردند، به طوری که دود ناشی از این اقدام برخی خیابان‌ها را فراگرفت.
در میدان ولی عصر نیز اغتشاشگران با آتش زدن کیوسک نیروی انتظامی و یک خودروی پلیس به پایکوبی مشغول شدند. در حاشیه میدان ولی‌عصر(عج) تهران پرچم‌های مقدس یا زهرا(س) و یا حسین(ع) پاره و به آتش کشیده شد.
البته با انتشار خبر هتک حرمت روز عاشورا در هیأت‌های مذهبی و مساجد، عزاداران حسینی به خیابانهای مرکزی تهران گسیل شدند و این جماعت محدود و منافق را از خیابان ها فراری دادند.
در واقع شب شام غریبان درحالی که یاران باقی مانده در ویرانه‌های دشت کربلا اشک درچشمانشان حلقه زده بود و می گریستند، یاران امام راحل(ره) نیز از هتک حرمت به ائمه و دسته عزاداری سالار شهیدان، خون می گریستند و این بی‌احترامی مزید علتی بر اندوه جانگداز آنان شده بود.
به این دلیل بی حرمتی به عاشورا، حادثه ای معمولی نبود که بتوان از کنار آن به سادگی گذشت.
پیش از آن نیز به عکس امام راحل(ره) توهین شده بود و سراسر کشورازاین جسارت به خروش آمده بود، اما حریم نگه‌نداشتن عاشورا آتشی بود بر باروتی که طی هشت ماه دروجود مردم علاقه مند نظام و انقلاب متراکم شده بود.
نتیجه این انفجار خیره کننده، حماسه ۹ دی بود؛ حماسه ای که فقط سه روز پس از جسارت به عاشورا و عزای اباعبدالله سراسر ایران را فرا گرفت و یک باردیگر نشان داد که مردم ایران اسلامی فارغ از دسته بندی های سیاسی و مشکلات و کاستی ها، اما درپایبندی به اسلام، انقلاب و ولایت فقیه با هیچ کسی تعارف ندارند.
تظاهرات عظیم ملت ایران برای محکومیت حرمت‌شکنی در عاشورای حسینی در حالی روز ۹ دی ۸۸ بود که ۱۷ استان این مراسم را یک روز زودتر برگزار کردند.
مردم با بصیرت و انقلابی کشورمان در حرکتی خودجوش با پخش اعلامیه‌هایی مبنی بر راهپیمایی در روز ۹دی جهت اعلام برائت از فتنه گران و حمایت از رهبری و آرمان‌های انقلاب و اسلام دست به تظاهراتی با شکوه و به یادماندنی زدند. در این روز بود که قریب به اتفاق تحلیلگران سیاسی و سران کشورهای غربی و فتنه گران شوکه شدند. آنان هرگز تصور نمی کردند که ۹ دی روز تشییع جنازه فتنه باشد.
در پایتخت به عنوان نماد کشور در دنیا، از صبح روز راهپیمایی میلیون ها نفر به خیابان ها ریختند و علیه فتنه و عوامل داخلی و خارجی آنان و هتاکان مقدسات عزیز ملت ایران شعار و هشدار دادند.
تظاهرات عظیم ملت ایران برای محکومیت حرمت‌شکنی در عاشورای حسینی در حالی روز ۹ دی ۸۸ بود که ۱۷ استان این مراسم را یک روز زودتر برگزار کردند.
مردم استان‌های خراسان رضوی، اصفهان، فارس، آذربایجان شرقی، خراسان شمالی، همدان، خوزستان، کرمانشاه، ایلام، چهارمحال و بختیاری، سیستان و بلوچستان، مرکزی، سمنان، گلستان، گیلان، لرستان و مازندران با حضور حماسی خود از اهانت‌کنندگان به باورهای اسلامی ابراز انزجار کردند. راهپیمایان با سردادن شعارهای مرگ برمنافق، مرگ بر امریکا، مرگ بر انگلیس، حسین حسین شعارماست شهادت افتخار ماست، خشم و انزجار خود را از هتاکان به حریم اباعبدالله الحسین(ع) در روز عاشورا اعلام و از اصل ولایت فقیه حمایت کردند.
اما روز چهارشنبه نهم دی ماه حماسه بی سابقه و پرشکوهی رقم خورد که خواب را از چشم گستاخان فتنه گر گرفت و همچون پتکی مرگبار، بر سر فتنه فرود آمد و آن را ضربه مغزی کرد. همه مردم به عشق ولایت فقیه و رهبری بدون در نظر گرفتن عقاید سیاسی و حزبی در حماسه با شکوه ۹ دی شرکت کرده بودند.
مردم مسلمان ایران در تظاهرات ۹ دی۸۸ با حضور چشمگیرخود،بصیرت و هوشیاری ملت مسلمان را به رخ جهانیان نشان دادند به طوری که این حضور پرشور برای همیشه به عنوان حماسه ای ماندگار در تاریخ ایران به ثبت رسید.
مردم انقلابی کشورمان با شعارهایی نظیر «اینهمه لشکرآمده،به عشق رهبرآمده»،«مرگ بر ضد ولایت فقیه»،«خامنه‌ای خمینی دیگر است، ولایتش ولایت حیدر است»،«سبز فقط سبز علی»، «وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد، ارتش عالم نتواند که جوابم دهد»،این حماسه پرشور را تاریخی کردند.
البته بسیاری تلاش دارند راهپیمایی زیبای ۹ دی که مردم با غیرت خودجوش و عشق حسینی به کوچه‌ها ریختند را به فراموشی بسپارند و هشت ماه آشوب در شهر تهران و استان‌های ایران عزیزمان را یک بزرگ نمایی جلوه دهند اما حقیقتت این است که عده‌ای تلاش بسیاری کردند تا در مدت هشت ماه ایران را از اتحاد میان مردم تهی کنند.
رهبر معظم انقلاب در خصوص حضور مردم در راهپیمایی ۹ دی فرمودند«مردم وقتی احساس میکنند دشمن در مقابل نظام اسلامی ایستاده است، می‌آیند توی میدان. این حرکتِ ایمانی است، این حرکتِ قلبی است؛ این چیزی است که انگیزه‌ی خدائی در آن وجود دارد؛ دست قدرت خداست، دست اراده‌ی الهی است؛ این چیزها دست من و امثال من نیست. دلها دست خداست. اراده‌ها مقهور اراده‌ی پروردگار است. وقتی حرکت خدائی شد، برای خدا شد، اخلاص در کار بود، خدای متعال اینجور دفاع میکند. لذا میفرماید: «انّ اللَّه یدافع عن الّذین امنوا».
آن کسانی که سعی در کتمان حقایق درباره جمهوری اسلامی دارند، این را گفتند. علت چیست؟ علت این است که مردم وقتی احساس میکنند دشمن در مقابل نظام اسلامی ایستاده است، می‌آیند توی میدان. این حرکتِ ایمانی است«این را دشمنان نظام اسلامی نمیفهمند، تا امروز هم نفهمیدند؛ لذا تهدید میکنند، حرف می‌زنند، روشهای گوناگون را به کار می‌گیرند، به خیال خودشان میگردند نقطه ضعف برای جمهوری اسلامی پیدا کنند؛ گاهی اسم حقوق بشر را می‌آورند، گاهی اسم دموکراسی را می‌آورند؛ ترفندهائی که امروز برای مردم دنیا حقیقتاً ترفندهای مسخره است. میگویند افکار عمومی؛ اما افکار عمومی اگر این حرفها را از آمریکا و صهیونیسم باور میکرد، اینجور در دنیا، در کشورهای مختلف، ملتهای مختلف، در مواقع گوناگون، نفرت خودشان را از این سران مستکبر نشان نمی‌دادند، که می‌بینید نشان میدهند. هر جا سفر میکنند، گروهی از مردم علیه‌شان شعار میدهند. پیداست که افکار عمومی دنیا فریب ترفندهای اینها را نخورده است.(بیانات در دیدار فرمانده و پرسنل نیروی هوائی ارتش ۱۳۸۸/۱۱/۱۹).
۹ دی این حقیقت را به همه آحاد ملت با هر تفکر و گرایشی یادآور شد که اگر مشکلی در کشور رخ دهد و یا اگر شکایتی در خصوص حتی یک مسیر قانون رخ دهد راه حل مشکل جزء با تکیه بر قانون نیست.
در برابر شبهات و شکیاتی که گاه در هر زمانی ممکن است در میان جریانات مختلف کشور رخ دهد، نباید کاری کرد که فضا را برای جولان کفتارصفتانی که پس از انقلاب در گوشه و کنار کشور در سوراخ های خود چپیده‌اند و منتظر ایجاد فضای غبارانگیز برای خروج خود هستند فراهم کنیم.
در دورانی که دنیا حقوقی برای هر موجود زنده و غیر زنده تعریف کرده است؛ این که برای رسیدن به حقوق خود از شیوه‌ای به جزء قانون بخواهیم استفاده کنیم تنها دودی است که در ابتدا به چشم خود و در ادامه امنیت کشور را دچار تزلزل میکند. و این رفتار در هیچ کجای دنیا پسندیده نیست.