دانستن موارد زیر می تواند در این زمینه به جوانان کمک شایانی کند.

امید: امید انتظاری مثبت درباره آینده و نگرشی مثبت به رویدادهای علی و معلولی است و مانند سپری مابین آثار رویدادهای استرس‌زای زندگی و سلامت جسمی، روانی و رفتاری قرار می‌گیرد. درواقع امید یک حالت روحی و روانی برانگیزاننده انسان به کار و فعالیت است. امید انسان را به حرکت وامی‌دارد تا به هدف خویش برسد. امید که از معرفت و شناخت حاصل می‌شود، اساس همه تلاش‌های مفید و پرثمر انسانی است. پژوهشگران بر این باورند که امید برای مقابله با مشکلات در شرایط عدم اطمینان ضروری است.

تاب‌آوری: مفهوم تاب‌آوری نه‌فقط افزایش قدرت تحمل و سازگاری فرد در برخورد با مشکلات است بلکه مهم‌تر از آن حفظ سلامت روان و ارتقاء آن است. تاب‌آوری به افراد توانایی می‌بخشد تا با مشکلات و ناملایمات زندگی و شغلی روبرو شوند بدون اینکه دچار آسیب شوند و حتی این موقعیت‌ها را فرصتی برای ارتقاء و رشد شخصیت خود می­دانند. سازمان بهداشت جهانی، قصد دارد همه توجهات را بر روی مشکلاتی که امروزه جوانان با آن روبرو هستند جلب کند و مباحثی درباره اینکه چه چیزهایی برای رشد، سلامت، شادی و نشاط، تاب‌آوریلازم می‌باشد را بیان کند.

سرسختی روان‌شناختی: سرسختی روان‌شناختی ترکیبی از باورها در مورد خویشتن و جهان می­باشد که از سه مؤلفه تعهد، کنترل و مبارزه‌جویی تشکیل شده است. سرسختی روان‌شناختی مجموعه‌ای از ویژگی‌های شخصیتی است که در هنگام مواجه با وقایع استرس زای زندگی، به‌عنوان منبع مقاومت ایفای نقش می‌کند، امکان بروز علائم بیماری را کاهش می‌دهد و از تجربیات مفید و متفاوت دوران کودکی نشأت می‌گیرد. نتایج نشان داده است افرادی که از سرسختی زیادی برخوردارند، باوجود تجربه مقدار زیادی از استرس، بیمار نمی‌شوند و سلامت روان بیشتری دارند.

سازگاری: سازگاری فرایند پیوسته‌ای است که در آن، یادگیری اجتماعی، باعث رفع نیازهای روانی او می‌گردد و امکان کسب توانایی و مهارت‌هایی را فراهم می‌سازد که از آن طریق می‌توان به ارضای نیازهایش بپردازد. سازگاری اجتماعی نیز عبارت است از توانایی ایجاد ارتباط متقابل با دیگران درزمینه خاص اجتماعی به طریق خاص که در عرف جامعه قابل‌قبول و ارزشمند باشد و فرایندی است که افراد را قادر می‌سازد تا رفتار دیگران را درک و پیش‌بینی کنند، رفتار خود را کنترل و تعاملات اجتماعی خود را تنظیم کنند.

سواد عاطفی: سواد عاطفی یعنی آنکه بتوانید حالات، عواطف و احساسات درونی خود را تشخیص دهید و واقعیت آن‌ها را درک کنید؛ یعنی برخورداری از قدرتی که بتوانیم از احساسات و عواطف خود استفاده کنیم و قدرت شخصی‌مان را افزایش و کیفیت زندگی خود و اطرافیانمان را بهبود ببخشیم. سواد عاطفی به ما کمک می‌کند تا احساسات و هیجانات را به نفع خود به‌کارگیریم و نگذاریم علیه ما وارد میدان شوند. سواد عاطفی روابط مبتنی بر عشق و دوستی را در میان مردم ایجاد می‌کند، همکاری و تعاون را ممکن می‌سازد و موجب تسهیل جریان احساسات در جامعه می‌شود.

تنظیم هیجانی: تنظیم هیجان عبارت است از تعدیل یا حفظ یک هیجان در راستای اهداف فرد؛ یعنی من بتوانم هیجانم را در مواقعی که لازم است کم یا زیاد یا حفظش کنم. پس تنظیم هیجان، حذف هیجان نیست؛ و اگر انسان تنظیم هیجان نداشته باشد، درواقع بد تنظیمی هیجانی رخ می‌دهد.

خود مراقبتی: خود مراقبتی یعنی مراقبت از خود، اینکه ما برای حفظ سلامت و شادابی خود، کارهای روزمره کوچکی انجام دهیم تا زندگی بهتر و سالم‌تری داشته باشیم. خود مراقبتی، اقدامی است آموختنی، آگاهانه و هدفمند که هر فردی برای خود، خانواده و دیگران انجام می‌دهد تا سالم بماند، یعنی از سلامت جسمی و روانی خود حفاظت کند، نیازهای اجتماعی خود را برآورده سازد، از بیماری‌ها یا حوادث پیشگیری کند و نیز از سلامت خود بعد از یک بیماری حاد یا ترخیص از بیمارستان حفاظت کند. خود مراقبتی به‌وضوح موجب افزایش کارایی و مهارت‌های فردی ما می‌شود. خودمراقبتی یکی از مهارت‌های زندگی است که کمک می‌کند فرزند و نوجوان ما مسیر زندگی را بهتر و با خطرات و آسیب‌های اجتماعی کمتری طی کند و احتمال موفقیتش را در زندگی بالا ببرد.