مهمانان ویژه رویداد فرهنگی پاسداشت ایران مقاوم در جشنواره چهاردهم رسانه و نشریات تیتر دانشجویی خانواده‌های کسانی بودند که می‌توان به جرات آنان را اسطوره‌های دنیای امروز نامید. قهرمانانی که سخن گفتن از ایشان کاری بس دشوار و طاقت فرساست.
به راستی چرا باید جوانان امروز ما به دنبال الگو و قهرمان در فیلم‌های هالیوود و... بگردند وقتی که در این سرزمین کهن قهرمانانی زاده می‌شوند که کلام از وصف بزرگی‌شان قاصر است اسطوره‌هایی چون بهمن اسفندیاری یکی از ۲۰ جاوید الاثر ناو دنا.
ملیحه پهلوانی‌زاده، همسر شهید جاویدالاثر بهمن اسفندیاری و مادر سورنا، پشت تریبون آمد؛ زنی که به گفته خودش «نیمی از قلبش را در امواج دریا جا گذاشته است».
او از ناوگروه ۸۶ گفت؛ مأموریتی که به گفته او، در سال ۱۴۰۱ با هدف نمایش توان دریایی ایران انجام شد و طی آن ناوهای ایرانی برای نخستین بار در تاریخ معاصر دریانوردی کشور، مسیر دور دنیا را طی کردند و پرچم ایران را در آب‌های دور به اهتزاز درآوردند.
او از بهمن گفت؛ از مردی که پیش از رفتن به سفر دور دنیا از او خواسته بود از او فیلم بگیرد تا اگر بازنگشت، پسرش سورنا بداند پدرش برای چه رفته است. بهمن از سفر به دور دنیا بازگشت اما از سفر به هند نه؛
در حمله به ناو دنا، از میان ۱۳۵ نفر، ۱۰۴ نفر شهید شدند و ۲۰ نفر نیز جاویدالاثر ماندند؛ مردانی که برای برخی خانواده‌ها، حتی تکه‌ای از پیکرشان هم به خانه بازنگشت.
پهلوانی‌زاده از هفته‌هایی گفت که از دیگران می‌خواستند «یک دست، یک پا یا حتی یک انگشت» از همسرش برایش بیاورند؛ اما هیچ‌چیز برنگشت.
برای او و پسرش سورنا، دریا دیگر فقط دریا نیست؛ مزار ابدی بهمن است.
صدای مادر سورنا در سالن پیچید؛ از دلتنگی، از شب‌هایی که پسرش با تب می‌خوابد و از درد دیدن رنج فرزندش. اما میان همه این دردها، یک جمله برای او باقی مانده است: «به سورنا می‌گویم بابا قهرمان دریاهاست.»
او از دانشجویان خواست روایت مظلومیت شهدای دنا را ثبت کنند و ادامه‌دهنده راه کسانی باشند که جان خود را برای ایران گذاشتند.