سرطان سینه یک مجموعه ناهمگون از نئوپلاسم‌های بدخیم است که با فعالیت‌های تکثیری کنترل‌نشده سلول‌های اپیتلیال مشخص می‌شود و تحت تأثیر پروفایل مولکولی و ژنتیکی، تنوع بالایی در رفتار توموری و پاسخ به درمان نشان می‌دهد. با وجود پیچیدگی‌های مولکولی، پیش‌آگهی سرطان سینه با اتکا به استراتژی‌های تشخیص زودهنگام و پروتکل‌های درمان ترکیبی (شامل جراحی، شیمی‌درمانی و درمان‌های هدفمند)، در مراحل اولیه به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافته است.