دکتر جواد باقری بیلندی در گفت‌وگو با خبرنگار مفدا، با اشاره به تجربه برگزاری سی‌امین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت اظهار کرد: امسال ۱۱ بخش از جشنواره به ۱۱ دانشگاه علوم پزشکی واگذار شد و این دانشگاه‌ها در شرایط دشوار، مسئولیت‌هایی فراتر از برگزاری یک آیین اختتامیه را بر عهده گرفتند؛ به‌گونه‌ای که سیاست‌گذاری، اجرا، نظارت، پاسخگویی و بخش قابل توجهی از فرآیند اجرایی را مدیریت کردند.
وی افزود: این تجربه را باید یک سرمایه برای سال‌های آینده دانست؛ چراکه هر یک از این دانشگاه‌ها در نخستین سال اجرای چنین مسئولیتی، تجربه‌ای نزدیک به ساختار و فرآیندهای دبیرخانه مرکزی جشنواره به دست آوردند و اکنون مجموعه وزارت بهداشت می‌تواند از این ظرفیت برای ارتقای کیفیت برگزاری رویدادهای قرآنی در سال‌های آینده استفاده کند.
رئیس مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت با بیان اینکه در سی‌امین جشنواره قرآن و عترت حدود ۸۵ درصد از بار اجرایی ادارات قرآن و عترت دانشگاه‌ها کاهش یافت، تصریح کرد: بخش قابل توجهی از این مسئولیت‌ها به دبیرخانه‌های متمرکز جشنواره و مجموعه ستادی منتقل شد؛ اما پرسش اساسی این است که آیا این کاهش بار اجرایی، به همان میزان به تحول، خلاقیت، نوآوری و توسعه فعالیت‌های قرآنی در دانشگاه‌ها منجر شده است یا خیر.
باقری بیلندی ادامه داد: اگر کاهش مسئولیت‌های اجرایی صرفاً به کاهش حجم کار منجر شود و آثار آن در برنامه‌های قرآنی دانشگاه دیده نشود، نه‌تنها دستاوردی حاصل نشده، بلکه ممکن است از مسیر مورد انتظار نیز فاصله گرفته باشیم. بر همین اساس، ارزیابی عملکرد ادارات قرآن و عترت باید مبتنی بر خروجی و اثرگذاری واقعی آنها در فضای قرآنی دانشگاه باشد، نه صرفاً میزان فعالیت‌های اجرایی و اداری.
وی با تأکید بر ضرورت توجه جدی به عملکرد دانشگاه‌ها خاطرنشان کرد: انتظار این است که ظرفیت آزادشده از امور اجرایی جشنواره، در ارتقای برنامه‌های قرآنی، افزایش مشارکت دانشجویان، استادان و کارکنان و ایجاد جریان‌های مستمر قرآنی در دانشگاه‌ها به کار گرفته شود. نمی‌توان انتظار داشت یک دانشگاه ماه‌ها برای برگزاری یک رویداد قرآنی برنامه‌ریزی کند، اما در نهایت فعالیت قرآنی آن در سطح دانشگاه استمرار و توسعه پیدا نکند؛ تحول قرآنی با چنین رویکردی محقق نخواهد شد.
رئیس مرکز قرآن و عترت وزارت بهداشت همچنین از ضرورت بازنگری در مدل فعالیت مناطق سخن گفت و افزود: حدود سه سال از اجرای مدل فعلی مناطق گذشته است و اکنون زمان مناسبی برای ارزیابی و بازاندیشی در این ساختار است. نشست روسای ادارات قرآن و عترت دانشگاه‌های علوم پزشکی باید فرصتی برای گفت‌وگوی صریح، مسئولانه و کارشناسی درباره این مدل و یافتن راهکارهایی برای افزایش اثرگذاری فعالیت‌های قرآنی باشد؛ چراکه حرکت قرآنی در نظام سلامت نیازمند حضور مسئولانه، خلاقانه و مستمر همه مجموعه‌هاست.