آغاز امامت حضرت ولی‌عصر(عج)، یادآور حجتی زنده و امیدی ماندگار

یِڪ نَفَر ماندِه اَز این قۅم کھ بَر مے گَردَد...

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

زمین، پس از یازدهمین خورشید آسمان امامت، در انتظار طلوع آخرین حجت الهی ماند؛
و در سال ۲۶۰ هجری قمری، پس از شهادت امام حسن عسکری(ع)، فصل دیگری از تاریخ امامت آغاز شد؛ فصلی که با نام مهدی موعود(عج)، امید به آینده‌ای سرشار از عدالت و حقیقت را در دل تاریخ زنده نگه داشت.

آغاز امامت حضرت ولی‌عصر(عج)، تنها یادآور یک واقعه تاریخی نیست؛
یادآور منجی بشیریت‌، حجتی زنده و امیدی ماندگار است.

انتظار، چشم دوختن منفعلانه به آینده نیست؛
انتظار، ساختن امروز برای رسیدن به فردایی است که در آن عدالت بر ظلم، حقیقت بر تحریف و کرامت انسان بر تباهی پیروز خواهد شد.

دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو
سپند وار زکف داده ام عنان بی تو

ز تلخ کامی دوران نشد دلم فارغ
زجام عشق لبی تر نکرد جان بی تو

چون آسمان مه آلوده ام زتنگ دلی
پراست سینه ام از انده گران بی تو

نسیم صبح نمی آورد ترانه شوق
ســــر بهــار ندارند بلبـلان بی تو

لب از حکایت شبهای تار می بندم
اگر امان دهدم چشم خونفشان بی تو

چو شمع کشته ندارم شراره ای به زبان
نمی زندسخنم آتشی به جان بی تو

ز بی دلی و خموشی چو نقش تصویرم
نمی گشایدم از بی خودی زبان بی تو

عقیق سرد به زیر زبان تشنه نهم
چو یادم آید از آن شکرین دهان بی تو

گزارش غم دل را مگر کنم چو امین
جدا ز خلق به محراب جمکران بی تو
(رهبر شهید)

امروز، در سالروز آغاز امامت آخرین حجت خدا، با دل‌هایی سرشار از امید زمزمه می‌کنیم:

یا صاحب‌الزمان(عج)،
در روزگاری که جهان بیش از همیشه تشنه عدالت و معنویت است،
ما را از منتظران حقیقی خویش قرار ده؛
منتظرانی که ظهور را تنها دعا نمی‌کنند،
بلکه با ایمان، اخلاق، آگاهی و مسئولیت‌پذیری،
برای ساختن جهانی شایسته ظهور گام برمی‌دارند.

اللهم عجل لولیک الفرج

آغاز امامت حضرت ولی‌عصر، امام مهدی موعود(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، بر تمامی دانشگاهیان و منتظران حضرتش مبارک باد.