بقیع، سال‌هاست قصه‌ی غربت را زیر لب زمزمه می‌کند و آسمان، هر شب بر مزار بی‌چراغِ فرزند علی (ع)، آرام و بی‌صدا می‌گرید.
و چه بی انتهاست غربت فرزندان علی(ع)...
اما شیعه، چشم به راهِ روزی دیگر است؛
روزی که خورشیدِ ظهور از پسِ پرده‌ی غیبت طلوع کند
و دستِ عدالت، غبار غربت را از چهره‌ی بقیع بزداید.
آن روز،گنبدی بر فراز مزار امام حسن (ع) خواهد درخشید و بقیع، از غربت به زیارت خواهد رسید.
چه زیباست رؤیای شیعه؛
روزی که در رکاب مهدی (عج)،
حرمِ کریم اهل‌بیت (ع) را بنا کنیم
و به قرن‌ها غربت پایان دهیم...
شاید آن روز،
مدینه دیگر شهرِ غربت نباشد؛
و بقیع، خانه‌ی دوباره‌ی دل‌های عاشق شود.

تنظیم: نرجس شفیعی