شیر مادر، کامل‌ترین و طبیعی‌ترین منبع تغذیه برای نوزاد است که نقش مهمی در رشد، سلامت و تقویت سیستم ایمنی او ایفا می‌کند. علاوه بر تأکید منابع علمی بر مزایای بی‌شمار شیر مادر، در آموزه‌های دینی نیز به ارزش و جایگاه این نعمت الهی اشاره شده است. در دعای عرفه، امام حسین(ع) هنگام برشمردن نعمت‌های الهی، از تغذیه نوزاد با شیر مادر به‌عنوان یکی از جلوه‌های لطف و رحمت الهی یاد می‌کنند و بر اهمیت این نعمت ارزشمند تأکید دارند.
از سوی دیگر، یافته‌های علمی نیز بر اهمیت تداوم شیردهی، به‌ویژه در ساعات شب، تأکید می‌کنند. مطالعات حوزه کرونوبیولوژی (زیست‌شناسی زمان) نشان می‌دهد شیردهی یک تا دو نوبت پس از نیمه‌شب می‌تواند موجب افزایش ترشح هورمون پرولاکتین شود؛ هورمونی که نقش مهمی در تولید و تداوم شیر مادر داشته و به موفقیت بیشتر در شیردهی کمک می‌کند. تغذیه با شیر مادر علاوه بر تأمین نیازهای تغذیه‌ای نوزاد، موجب تقویت سیستم ایمنی، رشد مطلوب مغز، بهبود عملکرد دستگاه گوارش و تقویت پیوند عاطفی میان مادر و فرزند می‌شود و زمینه‌ساز سلامت پایدار در سال‌های آینده زندگی خواهد بود.
