همونطور که در جریانید حدودا چهارماه پیش کشورمون درگیر جنگ اخیر شد و با وجود اینکه در ساعات اولیه جنگ رهبرمون همراه با خانواده شون و تعدادی از فرماندهان و صدها نفر از مردم عادی مخصوصا کودکان میناب شهید شدند ولی ملت ایران جبهه رو خالی نگذاشتند و نزدیک به ۱۳۰ روزه که در خیابان ها حضور دارند و میدان داری میکنند و مانع به هدف رسیدن نقشه های شوم دشمن و تکرار وقایع دیماه شدند.

۸۵ سال پیش یعنی شهریور ۱۳۲۰ در بحبوحه جنگ جهانی دوم؛ علیرغم اعلان بی طرفی ایران؛ کشورمون توسط شوروی و انگلیس و آمریکا اشغال شد؛ ولی حکومت وقت یعنی پهلوی اول در کمتر از دو روز تسلیم شد (البته فرمان ترک مقاومت ظرف دو ساعت صادر شد ولی برخی مردم خودجوش تا دو روز مقاومت کردند) اما مردم ایران در اون زمان با کمترین مقاومت تسلیم اشغالگران شدند و کشورمون تا ۶ سال بعد یعنی تا ۱۳۲۶ در اشغال بیگانگان بود.

اما اینجا هستش که چند سوال مطرح میشه

1) چرا با وجود اینکه به قول رسانه های غربی زمان پهلوی خیلی اوضاع نسبت به الان بهتر بود و اوضاع تا حدی گل و بلبل بوده و رضاخان یه ادم بشدت وطن پرست و شجاع بوده و در نزد مردم محبوبیت خاصی داشته اما مردم ما و حتی خود رضاخان کوچکترین مقاومتی نکردند؟
2) چرا اکثر نظام های دنیا بعد مدتی دچار ترمیدور و نهایتا سرنگونی میشن اما جمهوری اسلامی هرروز قویتر از قبل میشه؟؟
3) چرا امام خمینی به افرادی در داخل کشور دستور نداد که برن شاه رو ترور کنن تا اولا مردم از شر شاه خلاص شن دوما امام زودتر از تبعید آزاد شه و برگرده کشورش؟
4) چرا بختیار وقتی هواپیمای امام نشست دستور نداد با یه بمب یا اسلحه ای هواپیمای امام رو سرنگون کنند؟

خب میدونید که قیام امام خمینی سال ۴۲ شروع شد و در نهایت منجر به ۵۷ شد.

ابتدا باید فرق انقلاب با کودتا رو بدونیم
انقلاب با کودتا فرق میکنه کودتا سریع و در دایره افراد محدودی مثلا نظامیان رخ میده ولی انقلاب اولا یک پروسه است و زمان شکل گیریش خیلی طولانیتره و وقتی به هدف میرسه که آحاد جامعه نه صرفا یه قشر خاص به یک بلوغ فکری برسند که نیاز به تغییر هستش مثلا تا زمانیکه من احساس نکنم این کفش که به پامه واسم تنگه یا کهنه و مندرس شده هیچوقت عوضش نمیکنم حتی اگه پنج سال پام کنم؛ ولی این فرق میکنه با موقعی که شما هوست میگیره یه لباس میگیری بعد دوبار پوشیدن میندازیش کنار، این اسمش نیاز نیست بلکه هوسه، مقایسه انقلاب و کودتا دقیقا همینه. واسه انقلاب باید اکثریت جامعه نیاز به تغییر رو حس کنند تا قیام کنند. اینکه طرف بخاطر یک تار مو یا چند دلار گرونتر شدن اجناس میریزه تو خیابون و به صغیر وکبیر رحم نمیکنه مامور و بسیجی و پیر و جوان رو به فجیعترین شکل ممکن شهید میکنه و کلی از اماکن دولتی و بیت المال و اموال مردم عادی رو میسوزونه و تباه میکنه بهش نمیگن انقلاب، اینا هوس و کودتاس چون نه جمعیت مشارکت کننده در این حوادث جزو اکثریت بودند و نه شعارهاشون با اعمالشون تطابق داشت طرف بهترین امکانات و زندگی رو داشت ولی به بهونه فقر و نداری مردم رو ترغیب به اغتشاش میکرد.

اما بپردازیم به جواب سوالاتی که مطرح شد

در سال ۴۲ هم امام قطعا میتونست دستور ترور شاه رو بده همونطور که رزم آرا و حسنعلی منصور ترور شدن خود شاه هم دو بار ترور ناموفق داشت ولی علت عدم اقدام امام به ترور این بود ک مردم سال ۴۲ هنوز امادگی پذیرش انقلاب و سرنگونی شاه رو نداشتند هنوز اونقدر شاه پیش مردم منفور نبود امام میخواست شاه انقدر گند بالا بیاره و اوضاع رو خراب کنه که خود مردم پرتش کنند بیرون در این صورت بود که انقلاب واقعی شکل میگرفت.
امام از سال ۴۲ تا ۵۷ به انسان سازی و تربیت نسل پرداخت همونطور ک سال ۴۲ موقع دستگیریش گفت یاران من در گهواره هستند امام حداقل۱۵ سال رو با سخنرانی ها و اعلامیه هاش صرف تربیت نسل انقلابی کرد تا چند ده انسان تراز انقلاب تربیت کنه ک واسه اداره کشور و پیروزی انقلاب تواناییش رو داشته باشند افرادی مثل شهید مطهری؛ بهشتی؛ خامنه ای؛ مفتح؛ رجایی؛ چمران و..
حالا اینکه چرا بختیار امام رو ترور نکرد خب میتونست قاعدتا اینکارو کنه ولی اگر امام هم از بین میرفت بازم انقلاب پیروز میشد چون اولا مردم به این نتیجه رسیده بودند ک شاه باید بره دوما افرادی بودند ک بتونند بعد امام این انقلاب رو رهبری کنند و با رفتن امام کار این انقلاب لنگ نمیموند پس بختیار متوجه شد ترور امام کاری رو از پیش نمیبره
میشه با قاطعیت گفت که امام راحل اون وظیفه گفتمان سازی و ملت سازی رو انجام داد و شهید خامنه ای این گفتمان رو بسط داد و تقویتش کرد

از بین افرادی که ۴۷ سال پیش انقلاب کردن اولا تعداد زیادشون بین ما نیستند دوما خیلیاشون که زنده اند به ارمان های انقلاب پشت کردن . سوال اینه چرا با وجود اینکه از جمعیت انسانهای پروش یافته توسط امام خمینی اکثریتشون در جبهه فعلی انقلاب یا حضور فیزیکی ندارن یا از جهت فکری فاصله گرفتند ولی بازم این نظام به قوت خودش باقیه و طی دو جنگ اخیر مقابل دو ابرقدرت سیاسی اقتصادی و نظامی دنیا ایستاده و باج نداده؟

از اینجا اصل بحث ما شروع میشه و اینجاست که به شاهکار مدیریت و رهبری امام شهیدمون پی میبریم. در طی این ۳۶ ۳۷ سالی که ایشون رهبری جامعه رو برعهده داشتند نه فقط در جنبه نظامی و موشکی بلکه در جوانب مختلف مخصوصا فرهنگی و انسان سازی به قدری خوب کار کردند که جوان دهه هشتادی پای لانچر می ایستد و با ذکر و ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی موشک رو به قلب تل اویو شلیک میکنه
امام شهیدمون طی این چهار دهه صدها جلسه و دیدار با اقشار مختلف جامعه اعم از کارگر دانشجو طلبه پزشک، معلم، ورزشکار، شاعران، سیاسیون، علما، دانشمندان و.... داشتند به معنای واقعی کلمه به شعارهای اصیل انقلاب عمل میکردند. به عنوان مثال:

اگر میگفتند ساده زیست باشید خودش از همه ساده زیست تر بود
اگر میگفت زبان فارسی رو پاس بدارید خودشون یک عالم به اشعار و جزییات زبان فارسی بود سخنرانی ایشون در کنگره جهانی بزرگداشت حافظ در آبان ۶۷ هنوزم بینظیره و مثلش نیومده
اگر میگفتن مطالعه کنید خودشون یک کتاب خوان قهار بودن و در اکثر علوم روز سررشته داشتند
اگر میگفتند به تولید داخل متکی باشید خودشون پیشقدم استفاده از کالای ایرانی بودند حتی ماسکشون و واکسنی که استفاده میکردن در دوران کرونا از برند ایرانی بود
یا در موضع سیاست ایشون ابدا و اصلا رای شون رو به قوای مدیریتی کشور تحمیل نمیکردند و به معنای واقعی کلمه دموکراسی و ازادی بیان رو بهش عمل میکردند.

هممون میدونیم بارها طی این چند سال افرادی توسط شورای نگهبان تایید صلاحیت شده و بعدها توسط مردم رای اوردن ک با نظرات رهبری ۱۸۰ درجه مغایرات دیدگاه داشتند ولی رهبری ابدا مانع انتخاب این افراد توسط مردم نشد و چوب انتخابات غلط این دسته از مردم نادان رو همه ما ایرانیا خوردیم و اخرش هم متاسفانه ناسزاش رو به رهبری گفتند.
در زمان پهلوی؛ رضاخان که یک دیکتاتورمطلق بود حتی نمایندگان مجلس رو طبق لیست انتخابی خود شاه انتخاب میکردند محمدرضا هم راه پدرش رو در قالب نرمتر و جدیدتر ادامه داد شما بعد کودتای ۲۸ مرداد سال ۳۲ یک وزیر یا مسئول رو سراغ ندارید که شاه انتخابش کرده باشه ولی مجلس بهش رای نده یا یک تصمیمی که شاه بگیره ولی مجلس ساز مخالف بزنه ابدا چنین چیزی وجود نداشت زمان محمدرضاشاه تک حزبی بودن باب شد و فقط یک حزب رستاخیز وجود داشت یعنی ازادی بیان کشک بود ولی امام خامنه ای اقای موسوی خویینی ها رو بعنوان اولین مشاورش انتخاب کرد که اصلاحطلب بود و با نظرات رهبری زاویه داشت ولی این مانع نشد که رهبری از این افراد استفاده نکنه واسه همین ویژگی فراجناحی بودن ایشون بود ک همه اقشار و احزاب کشور حتی اونایی که سال ۸۸ مقابل ایشون ایستادند بعد شهادتشون اظهار پشیمونی کردن. به خاطر همین ویژگی ها شهید خامنه ای محبوب تمام آحاد و اقشار ملت ایران و حتی شیعیان جهان بود. بنظرم خیلی سخته ک یک نفر دوستدار و محب ایشون نباشه؛ باید همچین فردی خیلی نادان و بی وجدان باشه که همچین شخصیتی که یگانه دوران بود رو دوست نداشته باشه

خب یک جمع بندی از صحبت هام تا اینجا انجام بدم

اولا فرق انقلاب با کودتا رو گفتیم
دوما گفتیم واسه انقلاب نیاز به تربیت نسل هستش و اینکه مردم باید احساس نیاز کنند تا انقلاب رخ بده
وظیفه به ثمر نشوندن این انقلاب و گفتمان سازی و ملت سازی رو امام راحل انجام دادند ولی وظیفه حفظ این انقلاب و پرورش نسل جدید و بسط و گسترش گفتمان های انقلاب رو امام شهیدمون به نحو احسن انجام دادند و ثمرش الان این شده ک میلیون ها تن در تشییع ایشون شرکت کردند بالغ بر ۱۳۰ شبه که مردم در خیابون ها حاضرند و از امام مجتبی خامنه ای فرزند برومند اقای شهیدمون حمایت میکنند و این روند هنوزم ادامه داره و اینا رو فقط ابلهان و نادانانی مثل اینترنشنال و طرفداراش میتونند به پول و کارت هدیه و بنزین و پرس غذا و اینا ربط بدن وگرنه هیچ عقل سلیمی نمیپذیره تو گرما وسرما و شرایط جنگی دست زن و بچتو بگیری و بری تو خیابونا و حمایتت رو از انقلاب و امامت اعلان کنی

در احادیث داریم که میفرماید من کان لله کان الله له و من اصلح امر دینه اصلح الله امر دنیاه و من اصلح ما بینه و بین الله اصلح الله ما بینه و بین الناس
شهید خامنه ای کسی بود ک خودش رو برای خدا خالص کرده بود و دیدیم ک آماج انواع تهمت های ناروا از سمت معاندین داخل و خارج قرار گرفت ولی در نهایت در اوج عزت در کشور خودش و همراه خانوادش شهید شد و با نهایت احترام توسط میلیون ها تن تکریم و تشییع شد و من سراغ ندارم که رهبر یک کشور در کشور دیگری تشییع شود و میلیون ها تن واسه مراسمش بیان و حتی اون روز رو در کشور دوم تعطیل رسمی اعلام کنن. به جرات میتوان گفت امام شهیدمون مقتدرترین و در عین حال مظلوم ترین حاکم تاریخ ایران بوده است و گزافه گویی نیست اگر ایشان رو مثل کوروش و شاه عباس با لقب امام خامنه ای کبیر خطاب کنیم در تاریخ چند هزار ساله ایران فقط سه چهار حاکم نفر رو شاید پیدا کنید که در جنگ با بیگانه کشته شده باشند مثل کوروش و اگر اشتباه نکنم یک پادشاه ساسانی بود و اخرین مورد هم ایت الله خامنه ای کبیر کافیه یه نگاهی به سرگذشت چندپادشاه اخیر ایران بندازید ک چطوری مردند احمدشاه و پدرش محمد علی شاه که اخرین پادشاهان قاجار بودند در غربت و تبعید مردند رضاخان در افریقای جنوبی به درک واصل شد و حتی تا چندین روز جنازش رو زمین بود و اجازه دفن نداشتند و شش سال بعد از مرگش وارد ایران شد و سرگذشت خفت باری داشت

محمدرضا هم براثر سرطان و مصرف داروهای محرک جنسی در تیمارستان بستری شد و بعدش در مصر دفن شد امسالم که دیگه دولت مصر حتی اجازه برگزاری مراسم سالگرد رو به طرفدارای اندکش نداد. پدر و پسر پهلوی بدون حتی یک جنگ سه بار فرار موفق داشتند ولی امام خامنه ای دو جنگ و چندین کودتا مثل فتنه کوی دانشگاه سال ۷۸ و جنبش سبز سال ۸۸ و زن زندگی ازادی و کودتای دی ماه اخیر رو با موفقیت مدیریت کردند و در جنگ اخیر هم در محل کارشون به شهادت رسیدند.

امام خامنه ای شهید تمام عمر و آبروشون رو صرف اعتلای نام ایران و اسلام و ساختن ایران قوی کردند و ما مردم هم کمترین کاری ک باید کنیم اینه ک از ایشون به نیکی یاد کنیم و بزرگترین وظیفمون تربیت نسل جدید واسه اداره این انقلابه تاکید میکنم مردممون بجای پرداختن به یک سری از مستحبات و کارای نه چندان ضروری ک البته پسندیده هم هستند باید وقتشون رو صرف تربیت نسل انقلابی کنند هر شخص اول باید خودش و بعدش نسل بعدش رو برای هدایت این انقلاب در مسیر اصیل خودش اماده کنه وگرنه بعد ۴۰ سال دیگه ک نسل فعلی از بین بروند درصورتی که نسل بعدی وفادار به آرمانهای اصیل نباشند؛ انقلابمون دچار ترمیدور شده و از مسیرش منحرف میشه و چه بسا خدای ناکرده به سقوط منجر بشه ولی انشالله این نظام پرچمش به دستان مبارک امام زمان خواهد رسید و بدخواهان این نظام مقدس آرزوی سرنگونی این نظام رو به گور خواهند برد.