روز ۲۱ فوریه از طرف یونسکو به عنوان روز جهانی زبان مادری نامگذاری شده‌است. نامگذاری این روز در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۹۹ به منظور کمک به تنوع زبانی و فرهنگی انجام شده‌است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز به دلیل اهمیت زیاد آن، سال ۲۰۰۸ را سال جهانی زبان‌ها اعلام کرد.

دلیل نامگذاری روز جهانی زبان مادری از زمانی آغاز شد که در سال ۱۹۵۲ دانشجویان دانشگاه‌های مختلف شهر داکا پایتخت امروزی کشور بنگلادش که در آن زمان پاکستان شرقی نامیده می‌شد و هنوز مستقل نشده بود، از جمله دانشجویان دانشگاه داکا و دانشکده پزشکی آن تقاضای تثبیت زبان بنگالی به عنوان دومین زبان پاکستان (بعد از زبان اردو) را داشتند. بعد از استقلال بنگلادش از پاکستان و به درخواست این کشور، برای اولین بار سازمان یونسکو در ۱۷ نوامبر سال ۱۹۹۹ روز ۲۱ فوریه (برابر با دوم و گاهی سوم اسفند) را روز جهانی زبان مادری نامید و از سال ۲۰۰۰ این روز در بیشتر کشورها گرامی داشته می‌شود و برنامه‌هایی در ارتباط با این روز برگزار می‌گردد (ویکی پدیا).

در توییت یونسکو(سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد) آمده است که زبان ها نشانگر این هستند که ما چه کسانی هستیم و حفاظت از این هویت موضوعی در راستای حقوق بشر است. آموزش زبان های مادری در تقویت احترام به تنوع فرهنگ ها امری حیاتی به شمار می رود.

درسایت سازمان ملل در مورد این روز بین المللی آمده است: برای تقویت توسعه پایدار، یادگیرندگان باید دسترسی به آموزش با زبان های مادری و دیگر زبان ها را داشته باشند. زبان های محلی به ویژه زبان های اقلیت ها، انتقال فرهنگ ها و ارزش ها و دانش سنتی همگی نقش مهمی در گسترش آینده توسعه پایدار دارند.

در 16مه سال 2007 مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه ای از اعضای خود خواست تا از تمامی زبان های مورد استفاده مردم در سراسر جهان حفاظت کنند. مجمع عمومی سازمان ملل همچنین سال 2008 را سال بین المللی زبان نامگذاری کرد.

هر ساله ازفوریه 2000 سازمان ملل روز جهانی زبان مادری را گرامی می دارد تا اقدامی در راستای اشاعه زبان و فرهنگ های مختلف در جهان باشد.

سازمان ملل بر این موضوع تاکید دارد که زبان ها قدرتمندترین ابزارها در حفظ و توسعه میراث های عینی و غیرعینی در سراسر جهان محسوب می شوند.(ایرنا)