سید علی در آخرین سجده، از خاک دل کند تا به سوی محبوب بشتابد. او که در جستجوی شهادت بود، در میانه‌ی مناجات، به آرزوی دیرینه‌اش رسید. «فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه»؛ فریادی که با تار و پود جانش سر داد.